სარეკლამო ადგილი

947x125



სამთავრობო ცვლილებებთან დაკავშირებით, გვესაუბრება საპარლამენტო უმრავლესობის წევრი, ისნის მაჟორიტარი დეპუტატი დავით ჭიჭინაძე.

– ჩემი აზრით, ნახევარი, ერთი წელი არ არის ის ვადა, რომ სათანადოდ შეაფასო სად იყო დაშვებული შეცდომები, დღეს ახალი ხელმძღვანელების საქმიანობის კრიტერიუმი მიღწეული წარმატებები იქნება, აქედან გამოჩნდება, რამდენად სწორად მუშაობდა წინა მინისტრი. თუ მართლაც არის ობიექტური პრობლემები, რომელსაც მეორე მინისტრიც შეიძლება წააწყდეს, მაგრამ გადაილახება და ტემპის დაბრუნება მოხდება, შესაბამისად ეს უკვე აჩვენებს წინამორბედების ჩავარდნას. ამ ოთხპუნქტიანი გეგმის ნაწილი იყო ქვეყანაში სამართლიანობის აღდგენა, მთავარმა პროკურორმა შოთაძემ ჯერ იყო და თქვა, უცხოელ პროკურორებს ჩამოვიყვანთო, რითაც ფაქტობრივად მთელი პროკურატურის დისკრედიტაცია მოხდა. შოთაძის განცხადება იმის მიმანიშნებელი იყო, რომ იგი საკუთარ სისტემაში აღარავის ენდობა, რომელსაც ავტორიტეტი ექნება. ამიტომ მისი გადადგომაც საჭირო იყო, რადგან ჩემი აზრით, ესეც არ იყო მთავრობისთვის ქულების მომტანი. იგივე საპარლამენტო კომისიის შექმნაც, ე.ი. ვაღიარეთ, რომ არ გვყავს სათანადო დონის საგამოძიებო სტრუქტურები? თან რა ხდება, იმ ადამიანებს, რომელთა მიმართაც საზოგადოებაში უამრავი კითხვა არსებობს, საზოგადოებას "ქართული ოცნების" მიმართაც გააჩნდა კითხვები, რატომ არ ისხდნენ ეს ადამიანები მსჯავრდებულის სკამზე, სამწუხაროდ კომისია შევუქმენით, სადაც უმრავლესობით დავნიშნეთ და ქვეყანაში სამართლიანობის აღდგენა დავავალეთ.

მართალია, "ქართულ ოცნებას" ისეთი შეცდომები არ დაუშვია, რაც ადამიანის ღირსებას შეეხებოდა, არ არის უსამართლობის განცდა, რომ ვიღაცას უმიზეზოდ ჩაგრავენ, მაგრამ ჩვენ ვერ შევძელით იმ ადამიანებისთვის სათანადო პასუხისმგებლობის დაკისრება, ვინც რას იმსახურებდა. ჩვენ "ქართული ოცნების" ლოიალობასთან გვაქვს პრეტენზია, ის მეტად ლოიალურია წინამორბედებთან მიმართებაში, ვიდრე ამას საზოგადოება მოითხოვს. ასე თუ მივყვებით, პრაქტიკულად ყველგან ხდება იმის აღიარება, რომ, რასაც ჩვენ მოსახლეობას ვპირდებოდით, ვერსად წინ ვერ წავიწიეთ. ასე რომ, როდესაც რაღაცას ვერ აკეთებ, უნდა გადადგე, ეს პოლიტიკური ცხოვრების შემადგენელი ნაწილია. მთავრობა სწორად მოიქცა რომ გადადგა, ამით ახალ სამთავრობო გუნდს საშუალება მიეცემა ჩავარდნები გამოასწოროს. დღეს პარლამენტის რეპუტაციაც საკმაოდ შელახულია, ამიტომ ვისურვებდი, რომ პარლამენტმაც თავიდან მიმართოს ამომრჩეველს ახალი მანდატის მოსაპოვებლად, რათა ხელი არ შეუშალოს მთავრობის საქმიანობას, თუნდაც თავისი ასე ვთქვათ, არაპოპულარობით. საპარლამენტო რესპუბლიკაში დეპუტატები არიან ძირითადად მაკონტროლებელი ფუნქციის მატარებელი, ჩვენს კრიტიკა იქნება თუ პოზიცია, ის ძალა უნდა ჰქონდეს, რაც საერთოდ აქვს ავტორიტეტულ ორგანოს.

აქედან გამომდინარე ვფიქრობ, რომ მთავრობასთან ერთად პარლამენტსაც ჭირდება ახალი ნდობის მოპოვება. ვადამდელი საპარლამენტო არჩევნები უნდა ჩატარდეს, ჩემი აზრით, ძალიან მნიშვნელოვანია პარლამენტი არ იყოს მთავრობისთვის ასე ვთქვათ, დამამძიმებელი თავისი ავტორიტეტით. პერსონალიებზე არ ვისაუბრებ, უბრალოდ, თვითონ მთავრობის პროგრამა იყო ლიბერალური, უფრო მემარჯვენე, ახალ მთავრობას თუ ექნა მემარცხენე ცენტრისტული პროგრამა, ანუ სოციალ-დემოკრატიული მიმართულებით, რაც კონსტიტუციაში ჩავწერეთ, რომ ჩვენ სოციალური სახელმწიფო ვართ, ძირითადი მიმართულებებიც ეს უნდა იყოს. შესაბამისად, ხელისუფლებაშიც ის ხალხი უნდა იყოს, ვინც ამ პოზიციას იზიარებს, დეპუტატს კითხვას რომ უსვამ, მას რა თქმა უნდა გარკვეული პოლიტიკური პლატფორმა უნდა გააჩნდეს. თუ ისევ ის ადამიანები იქნებიან მხარდაჭერილი, შესაბამისად ეს ჩვენი ხალხის პრობლემა იქნება. არჩევნები იმიტომ ტარდება, რომ საზოგადოებამ თავისი მხარდაჭერა-არმხარდაჭერა ამ გზით დააფიქსიროს, თორემ მიტინგებით პრობლემა არ წყდება. 

ხალხი სოფლის მეურნეობის პრიორიტეტად გამოცხადებას უჭერდა მხარს, მთავრობამ შესაბამისი ღონისძიებები გაატარა, რამაც ისეთი ინტერესი გააჩინა, რომ ლუკმა-პურის საშოვნელად გადახვეწილმა ხალხმა სოფლებში დაბრუნება დაიწყო. 2016 წლიდან ეს დარგი აღარავის გახსენებია და შესაბამისად, სოფლად ყველაფერი ისევ ჩაკვდა. ტურიზმი განვავითაროთო, რა სარგებელს მივიღებთ ამით, როცა სოფლის მეურნეობის პროდუქტებიც კი უცხოეთიდან შემოგვაქვს. დედაქალაქში მალე გავლა შეუძლებელი გახდება ქრონიკული საცობების გამო, ამდენი ტაქსი არასდროს მინახავს, ლამის მთელი საქართველო თბილისშია ჩამოსული, რომ როგორმე ოჯახი არჩინოს. ქალაქის განტვირთვის ახალ-ახალი გზების ძიებას, იქნებ ჯობდეს პროფესიონალებს დაუჯერონ, ააღორძინონ სოფლის მეურნეობა, ხალხს ადგილზე დასაქმების საშუალება რომ გაუჩნდება, თვიონვე დაუბრუნდება სოფელს..

მთავარი მიზანი ისაა, ხელისუფლებამ შეძლოს იმ გამოწვევების გადალახვა, რომელიც მის წინაშე დგას, საბოლოო მიზანია, ადამიანები კარგად ცხოვრობდნენ და ამას როგორ მიაღწევ, სოფლის მეურნეობით, მაღალი ტექნოლოგიებით, ინდუსტრიალიზაციით თუ საერთოდ უსაქმურობით…დიდი მნიშვნელობა არ აქვს, მთავარია, ისეთი შედეგი მივიღოთ, რომ ჩვენი მოსახლეობა კარგად ცხოვრობდეს. სამწუხაროდ, რეალობა გვიჩვენებს, რომ რომ ვისაც თავისი თავის გამოკვება არ შეუძლია, ის დამოკიდებულია, ასე ვთქვათ, გარე ფაქტორებზე და შენი ეკონომიკა ყოველთვის არ არის მდგრადი. ვთვლი, რომ სოფლის მეურნეობა ამ თვალსაზრისით ძალზე მნიშვნელოვანი დარგია. ჩვენს ქვეყანაში ინდუსტრიალიზაციის განვითარება, დიდი საწარმოები, წარმოუდგენლად მიმაჩნია იქიდან გამომდინარე, რომ ჩვენი ბაზარი ძალიან მცირეა. აქცენტი მცირე საწარმოებზე, იმ გადამამუშავებელი საწარმოებზე უნდა გაკეთდეს, რაც სოფლის მეურნეობის პროდუქციასთან იქნება დაკავშირებული. საკუთარი დარგის წარმოება-განვითარება და არა იმპორტი, ეს არის ეკონომიკის ზრდის ერთ-ერთი ფაქტორი.

ბუნებრივია, ამას ჭირდება ფინანსები ჭირდება, ამ დაფინანსებას კი ბანკები არ იძლევიან. მათ სოფლის მეურნეობაში არ უნდათ ფულის ჩადება, იმიტომ, რომ ბევრად უფრო მიმზიდველი სეგმენტები აქვთ, სადაც პირველ რიგში თვითონ არიან წარმოდგენილები, ამას გარდა უნდათ სავალუტო სპეკულაციები, რასაც ბოლო ხანს ძალიან ხშირად ვხედავ, ეს არის ლარის კურსის ცვალებადობა, რაც ბანკებს კოლოსალურ მოგებას აძლევს და ეს ასახულიც არის მათ შემოსავლებზე. ტურიზმი ვახსენეთ, გეთანხმებით, ჩვენ პროდუქციას ვერ ვაჭმევთ ტურისტებს, ამიტომ რა ფულიც შემოდის მათგან, ისევ უკან გადის მათი კვებისა და მომსახურებისთვის. სოფლის მეურნეობის განვითარება თუ გვინდა, პროგრამა ლოკალურად ერთ კაცზე არ უნდა იყოს დამყარებული. ბევრს ეხსომება კოლმეურნეობა, თუ არ მოგვწონს ეს სახელი, საბჭოთა გადმონაშთად ვთვლით, დავარქვათ კოოპერატივი, კიბუცი, მნიშვნელობა არ აქვს, მაგრამ, საჭიროა კოლექტიური მეურნეობა. თავის დროზე იმიტომაც შექმნეს კოლმეურნეობები, რომ ერთი ადამიანი ვერასდროს ახერხებს სოფლის მეურნეობაში იმ წარმატების მიღწევას, რაც კოლექტიურ შრომას შეუძლია მოუტანოს, რადგან ტრაქტორის და ნებისმიერი ტექნიკის შეძენა, საკმაოდ ძვირადღირებული "სიამოვნებაა", ერთი ადამიანი ვერასდროს შეიძენს თუ არ არის საერთო საკუთრება და საერთო საქმეს არ ემსახურება. ამ ტრაქტორებისა და მექანიზმების გარეშე კი დღევანდელი სოფლის მეურნეობა არ არსებობს, როგორ შეძლებ კონკურენცია გაუწიო, უფრო იაფი დაგიჯდეს პრუდუქციის წარმოება იმ უცხოელთან შედარებით, რომელიც უამრავ ჰექტრებს ტექნიკით ამუშავებს. ჩვენი გლეხისა და ფერმერისთვის ეს ხელმიუწვდომელია, ამიტომ არის საჭირო კოლექტიური მეურნეობის შექმნა, მიწის ფართობების გამსხვილება და ეს ყველაფერი სახელმწიფოსთან უნდა იყოს ასე ვთქვათ, მიბმული. 

– ბატონო დავით, იმ ტრაქტორების და აგრეგატების ლამის 90%, რომელიც სახელმწიფომ 2013 წელს პირდაპირ ქარხანა-მწარმოებლისგან შეიძინა, ჩვენს გლეხობას და ფერმერებს მომსახურებოდა და რაშიც მილიონობით თანხა (სავარაუდოდ 15 მილიონი ლარი) გადაიხადეს, სანდო წყაროების ინფორმაციით, გაძარცვული ყრია სახელმწიფო შპს `მექანიზატორის~ სხვა და სხვა სერვისცენტრებში. 


– ზუსტად მაგ ტრაქტორებთან დაკავშირებით მოხსნეს მაშინდელი სოფლის მეურნეობის მინისტრი კირვალიძე, რომელიც მერე პრემიერმა კვირიკაშვილმა დააბრუნა თავისი მრჩევლის სტატუსით და როგორც ამბობენ, სოფლის მეურნეობის სამინისტროს არაფორმალური მმართველი, ბატონი კირვალიძე გახლდათ. მე იმიტომაც ვუთხარი გიორგი კვირიკაშვილს, ადამიანს, რომელთანაც ვმეგობრობ, თანამდებობიდან გადამდგარიყო, რომ ჭაობია შექმნილი, მე ხომ არ დამირქმევია მისთვის ბრეჟნევი? 

ყველაზე დიდი პრობლემა ისაა, რომ ჩვენ ადამიანებს სახელ-გვარებით ვირჩევთ და არა მათი ხედვით, პოლიტიკური მსოფლმხედველობით. ჩამოყალიბდა სტერეოტიპი, რომ ეს კაცი არის წესიერი, ზრდილობიანი, ასე, ვაცლავ ჰაველზე წესიერი კაცი არ არსებობდა, იბრძოდა თავისი ხალხის თავისუფლებისთვის, მათი უფლებების დასაცავად, მაგრამ პრეზიდენტად ვერ ივარგა და ჩეხებმა თანამდებობიდან გადააყენეს, იგივე მოხდა პოლონეთში ვალენსასთან დაკავშირებით. პატიოსნება, მორალური ღირებულებები, ეს სიმბოლოა, რომლისკენაც ყველა პოლიტიკოსი უნდა მიისწრაფოდეს, მაგრამ როცა ტექნოკრატებზე მიდის არჩევანი, იქ ადამიანის პროგრამა და პროფესიონალიზმია მთავარი, რამდენად შეუძლია მას თავისივე წარმოდგენილი პროგრამის შესრულება. ლაპარაკი ყველას შეუძლია, თუ ადამიანი არ ასრულებს თავის მოვალეობას, უნდა შეიცვალოს. ვთვლი, რომ მამუკა ბახტაძეს სწორი ხედვა აქვს, მას სრულად ვეთანხმები, რომ ჩვენი ქვეყნის პრობლემა ბანკებშია. ამას ყოველთვის ვამბობდი, თავის დროზეც ვთქვი, რომ კახა ბენდუქიძე და ლადო გურგენიძე, ბანკირები ვერასდროს ააშენებდნენ ქვეყანას, პირიქით, გააღატაკებდნენ ხალხს, ვფიქრობ, ამას ყოველწლიურად ადასტურებს ცხოვრება, ხალხი სულ უფრო და უფრო ღატაკდება, ხოლო ბანკირები სულ უფრო მდიდრდებიან, ეს სანამდე უნდა გაგრძელდეს? გაიხსენეთ, მამუკა ხაზარაძის განცხადებები, პარლამენტარებს უკვე მოგვიწოდებდა, რომ სასწრაფოდ უნდა გაგვეტარებინა საპენსიო რეფორმა, თურმე უკვე დაგვიანებულიც იყო და ამ მიმართულებით ვერანაირ კრიტიკას ვერ მიიღებდა, ე.ი. მისთვის ფული უნდა მიგვეცა. 

მანანა სუხიშვილი

მეტის ნახვა
Yesterday, 15:30


კეშას ბლოგი
_______________________
– სიზარმაცეში, დავიწყებაში, ხვალისთვის გადადებაში…
ყველაფერი გვეზარება – ყველაფერს შუა გზაზე ვტოვებთ და ვყრით… სტატუსების დაწერით ვიოხებთ გულს და მეზობლებთან ჭორაობით გაგვყავს დრო.

ქვეყანა კი გვეღუპება, სიზარმაცეში გვეხრჩობა ქვეყანა.
ნაცების განდევნაც გვეზარებოდა, მთელი ცხრა წელი გვეზარებოდა – ვეტყოდით, გვიპასუხებდნენ, ვუპასუხებდით, დაგვტუსქავდნენ, დაგვტუქსავდნენ ას და ორასს ადამიანს და დანარჩენ ორასი ათაას, დანარჩენ ორ მილიონს, იმ ორასის გვერდით დადგომა გვეზარებოდა…
დაარბიეს 7 ნოემბერს აქცია, ცრემლსადენი აირით, ხელკეტებით, რეზინის ტყვიებით, აკუსტიკური თოფებით და წყლის ჭავლით დაარბიეს, ზოგი სცემეს, ზოგი ძალიან სცემეს, ზოგს თავი გაუტეხეს, ზოგს თავიც არ შეარჩინეს და 8 ნოემბერს – ქვეყანამ მშვიდად მისცა ხელისუფლებას უფლება, რუსთაველი დაელაგებინა, სისხლი აეწმინდა რუსთაველიდან – ქუდზე – კაცი, კაბაზე – ქალი არ გამოვიდა მეორე დღეს რუსთაველზე. შეგვეშინდა? – რისი? შეუძლებელია მთელ ერს მოერიოს პოლიცია, შეუძლებელია მთელ ქვეყანას მოერიოს ჯარი – ყველას ხომ ვერ დაგვხოცავდნენ – უბრალოდ, დაგვეზარა… 9 ნოემბერსაც დაგვეზარა და 10 ნოემბერსაც…

გავუშვით ნაცები, ჩვენ არა, თავად ნაცებმა გაყიდეს ნაცები და წავიდნენ და ახლა დასჯა დაგვეზარა – აუ, დაიჭერ ნაცს და ატეხენ დანარჩენი ნაცები მთელ ამბავს, დაგემუქრებიან სტრასბურგით, დაგემუქრებიან ამერიკით და აღშფოთებისთვის მუდამ მზადყოფნაში ევროპით – ხოდა, დავეზარა – უმტკიცე ახლა სტრასბურგს, ეომე ახლა ინფორმაციულად ნაცებს, უხსენი ახლა ამერიკას და ევროპას – რომ ყოფილი მთავრობის წევრებზე მაკომპრომიტირებელი ინფორმაცია გაქვს – ამიტომ, დავწვით ინფორმაცია, ფერფლს გავატანეთ სამართალია…
ჩვენ ისე ზარმაცები ვართ, რომ 51-ე სკოლის დირექტორს 6 თვე ეზარებოდა მოკლულ მოსწავლეზე კარგის თქმა, 6 თვე ათრევინა ჭორს და სიბინძურს, 6 თვე სილაში ედო სირაქლემასავით თავი…

ჩვენ ისე ზარმაცები ვართ, რომ ლგბტ საზოგადოება, თუ მთელი წლის მანძილზე, ეწევა თავისი თავის პროპაგანდას და აგიტაციას – ჩვენ მხოლოდ 17 მაისს გვახსენდება, 17 მაისს გვეწვება ჯიგარი…
ისე ზარმაცები ვართ, რომ ერის სიწმინდეზე საუბარს საუბრით ვამთავრებთ, არ ვაპროტესტებს გაბორდელებულ ქალაქს – კანონიერია ბორდელები? კანონიერად ზის 16 წლის გოგო ზრდასრული კაცის მუხლებზე შუა აღმაშენებელზე?
აპოლიტიკურობა მოგვინდა… ჩვენ მოგვინდა აპოლიტიკურობა? პარადოქსიც აღარ არის, სასაცილოა… როგორ შეიძლება ამ ქვეყანაში აპოლიტიკური იყოს რამე, როცა არც ერთხელ არ გამოვსულვართ ქუჩაში პოლიტიკური პარტიების შეძახილის გარეშე? არც ერთი სოციალური მოთხოვნის გამო არ გადაგვიკეტია რუსთაველი?

რატომ? – არ გვშია და არ გვწყურია?

ჩვენ გვეზარება პასუხი მოვთხოვოთ ჩინოვნიკებს და მერე გვიკვირს – გვიკვირს რატომ ეზარებათ მათ პასუხების გაცემა.
ჩვენ არ ვითხოვთ, გვითხრან, სად მიდის ბიუჯეტიდან თანხები, არ ვკითხულობთ, როგორ ხდება, რომ ბიუჯეტი იზრდება და ჩვენ ვპატარავდებით – მერე გვიკვირს, ამა თუ იმ ჩინოვნიკის გაზრდილი ხელფასი, მერე გვიკვირს დარიცხული პრემიები, დარიცხული დანამატები…
ვუყვებით მეზობლებს, მეგობრებს ვუყვებით, ნაცნობებს ვაჩერებთ და საქმის კურსში ვაყენებთ: რამდენი დანამატი და ხელფასი აუღია ამას და ამას, გაოცების გამომხატველი ჟესტიკულაციებით ვიღლებით, ვოხრავთ და საფულეში ვიხედებით – მაგრამ ისევ გვეზარება, გვეზარება კითხვის დასმა ხმამაღლა და ისინიც იწერენ და იჯიბავენ, იჯიბავენ და მდიდრდებიან – ასე იყო და ასე იქნება – სანამ ჩვენ გვეზარება…
ჩვენ სარალიძის მოკლული შვილისთვის სამართლის თხოვნაც დაგვეზარა – დაგვეზარა და მივუგდეთ ნაცებს, მერე კონტრაქცია მოვაწყვეთ, რამდენიმე საათიანი და დავიშალეთ, ისევ ნაცების ანაბარა დავტოვეთ – გავსულიყავით ორასი ათასი ადამიანი და სად გამოჩნდებოდა ორი ათასი ნაცი – ვნახავდით, გამოვსულიყავით ყველა დაბასა და ქალაქში, ორი მილიონი გამოვსულიყავით, ამდენნი მაინც ხომ ვართ დარჩენილნი და ვინ იქნებოდა ნაცი, ვინ მოუსმენდა კუპრავას.

ტყუილია, ტყუილია რომ პოლიტიკოსები წყვეტენ – ხმა ერისა წყვეტს, ხალხის ხმაა გადამწყვეტი – მაგრამ, როცა ერს და ხალხს ხმა არა აქვს, როცა ერს და ხალხს ხმის ამოღება ეზარება, როცა ერმა და ხალხმა რამდენიმე ასეულ ადამიანს დაუთმო ასპარეზი – შედეგი ასეთია – დავტკბეთ.
რა შიში? ყველა მეორე ექსტრემალი ვართ, რომ გვკითხონ… მოტოებით დავრბივართ, პარაპლანებიდან ვხტებით, ახალ ნარკოტიკებს ვსინჯავთ, ავტორბოლებში ვიღებთ მონაწილეობას, ვჩხუბობთ უბანში ორი, ათის წინააღმდეგ, უთანასწოროდ და ამაყად. ყველა მეორე, საკუთარ სიცოცხლეს უაზროდ ვაგდებთ საფრთხის ქვეშ ყოველდღიურად – რა შიში, არ ვართ ჩვენ მშიშრები – ზარმაცები და ნაცარქექიები ვართ.
ნაცარქექიაც კი არ იყო მშიშარა, ისიც ებრძოდა დევს.

ჩვენ გვეზარება ჩვენი მიწის და სახლის დაცვა და მთავრობას ვლანძღავთ, მთავრობას ვთხოვთ პასუხს – უცხოელები რომ ჩვენს ქვეყანაში მიწებს და სახლებს ყიდულობენ – არ მოგვწონს, მაგრამ ვინ მიყიდა უცხოელს, ის მიწა და სახლი – ეს გვავიწყდება.
გვეზარება დაველოდოთ ქართველ მყიდველს, გვეზარება შრომით ვიშოვნოთ ის რამდენიმე ათასი, რომელსაც უცხელი გვიხდის ზედმეტად და ამიტომ, უშრომელად ვუთმობთ მათ ჩვენს მიწა-წყალს, ამიტომ არ ვყიდით ქართველზე.
7 შვილის დედა შეკრულ ბარგზე ზის, არც ერთი ქართველს არ უნდა, რომ სახლი მიაქირავოს, ამდენი ბავშვი სახლს გამიფუჭებსო, იხმაურებსო, მეზობლებს შემიწუხებსო.

თურქი ხომ არ შეუწუხებს მეზობელს, არც არაბი, არც ერაყელი.
თურქს და ერაყელს ქართველი გოგოები რომ მოჰყავს შუღამისას სახლში – ეგ რატომ არ აწუხებთ ქართველ მეზობლებს?
9 ვაჟი რომ გაზარდეს ხერხეულიძეებმა – მაშინაც წუხდებოდნენ, ნეტავი, ქართველები? მაშინაც უკვირდათ, ნეტავი, ბევრი შვილი და ბევრი ბავშვი ერთად?
ბავშვები რომ შიმშილობენ, სათამაშოები რომ არა აქვთ ბავშვებს, ფერად ფანქრებს და სახატავ რვეულებს რომ ნატრობენ ბავშვები – ეგ ხომ არ გვაწუხებს?
კი, ეგაც სიზარმაცეა, გვეზარება ადამიანების მოსმენა, მოთმენა გვეზარება, აღზრდაში მონაწილეობის მიღება გვეზარება, სხვისი ტკივილის გაზიარება გვეზარება, დახმარება გვეზარება.
ისე წინ და წინ წავედით, უკვე ცოლის მოყვანა და გათხოვება გვეზარება, შვილის გაჩენა გვეზარება, მისი მოვლა და პატრონობა გვეზარება.
სიღარიბის ბრალიაო – მეტყვით ახლა და ეგაც ისეთივე ტყუილია, როგორც ის, რომ სამართლის მოთხოვნა გინდოდათ, მაგრამ კუპრავამ გადაგაფიქრებინათ – ღატაკ ქვეყნებში ყველგან მაღალი შობადობაა – ჩვენს გარდა. აქაც უცნაურები ვართ. აქაც პარადოქსს ვაწვებით. ღატაკს – ღარიბზე მეტი შვილი ჰყავს, ღარიბს – საშუალო მაცხოვრებელზე მეტი, საშუალო მაცხოვრებელს – მდიდარზე მეტი…

უფლის სახლში მოსალოცად შევდივართ და იმის კითხვა გვეზარება – რატომ არის გადაქცეული უფლის სახლი ისევ სავაჭრო დახლად – რა უნდა გასაყიდ პოვიდლოს და მურაბას, რა უნდა გასაყიდ შოკოლადს უფლის სახლში? ვისი მიწიდან მოჰყავთ ეს ხილი და ბოსტნეული, ზეცაში გამოკერებული მიწიდან? ამისთვის ვაჩუქეთ მიწები, რომ მერე იქ მოყვანილი პროდუქცია ოთუსბირად მოგვყიდონ?
თუ იმაზე ზედმეტი მოგყავთ, რაც თავად გჭირდებათ, უპატრონო ბავშვები აღარ გვყავს? აღარ გვყავს გაჭირვებული ოჯახები?
რად უნდა მღვდელს სასტუმრო და ბიზნესი, რად უნდა მღვდელს სასახლე?

ნაცარქექიაც კი ადგა ერთ დღეს და გზას გაუდგა, იმანაც კი მოკლა, ერთ დღეს, დევი, იმანაც დაიწყო, ერთ დღეს, ცხოვრებასთან ბრძოლა…
ჭეშმარიტად, სიზარმაცე – ჩვენი საყვარელი ცოდვაა.
სიზარმაცეში ვერ ვიპოვნით ჭეშმარიტებას, სიზარმაცეში ვერ ვიპოვნით სიმართლეს, სიზარმაცეში ვერ ვიპონით პურს – სანახაობა კი, სანახაობა რამდენიც გვინდა.

ველოდები იმ დღეს, როცა სანახაობის ნახვაც დაგვეზარება…
სიზარმაცე – მკვლელობაა, ქურდობაა – სიზარმაცე, მეძავეობაა – სიზარმაცე, საკუთარი მშობლების და შვილების უპატივცემულობაა – სიზარმაცე, უფლის უსიყვარულობაშია -სიზარმაცე, ცილისწამებლობაა – სიზარმაცე…
ყველა ცოდვის თანაზიარნი ვართ, ჩვენი სიჩუმით და უმოქმედობით, ჩვენ, ასე საყვარლად ზარმაცნი

მეტის ნახვა
Yesterday, 14:00


რატომ გამოცხადდა გამარჯვებულად ანაკლიის ღრმაწყლოვანი პორტის ტენდერში კომპანია, რომელიც სახელმწიფოს მიერ წარდგენილი პირობებიდან ვერც ერთს ვერ აკმაყოფილებს?

"ანაკლიაში ღრმაწყლიანი პორტი"-ს ტენდერში გამარჯვებულად "ანაკლიის განვითარების კონსორციუმის", იგივე "ხაზარაძე და კონტი-ჯგუფი"-ს გამოცხადებამ გაკვირვება გამოიწვია.

ცხადია, გაკვირვება იმ ადამიანებმა გამოხატეს, ვინაც ღრმად არიან ჩახედული "ანაკლიის ღრმაწყლიანი პორტის" მნიშვნელოვან საკითხებში. სამწუხაროდ, სწორედ ის "მნიშვნელოვანი საკითხები" გამორჩათ, ან შეგნებულად გამოტოვეს მოწვეულმა უცხოელმა ექსპერტებმა და მთავრობის მიერ შექმნილმა სატენდერო კომისიამ.

თავშივე უნდა ვახსენო: საქართველოს მთავრობამ უცხოელ ექსპერტებს 1,5 მილიონი ევრო გადაუხადა 5,5 მილიარდ აშშ დოლარად შეფასებული პროექტისთვის – "ღირსეული, გამოცდილების და შესაბამისი ფინანსების მქონე ინვესტორის შერჩევაში"!

კაცმა რომ თქვას, კი ღირს ეს საქმე მილიონნახევარი ევრო, მაგრამ – შეასრულა კი საქართველოს მთავრობის შეკვეთა და რაში მდგომარეობდა იგი?
ეკონომიკის მინისტრ ქუმსიშვილის თქმით, "რაც შეეხება კრიტერიუმებს, რომლის თანახმადაც მოხდა აღნიშნული კონსორციუმის შერჩევა, იყო 4 ძირითადი კრიტერიუმი, მათ შორის განვითარების კონცეფცია, ფინანსური მდგრადობა, რეგიონის ეკონომიკური განვითარების ზოგადი ხედვა და იურიდიული მიმართულება."

ხელშეკრულებას, რომელსაც მთავრობა ტენდერში გამარჯვებულს სთავაზობდა, დეტალებში ვერ განვიხილავთ, რადგან იგი უსაშველოდ დიდია. ამიტომ აქ შევჩერდეთ და გადავხედოთ უმთავრეს პირობებს, რომელიც – "ანაკლიის პორტთან დაკავშირებით ინტერესების გამოხატვა"-ში მონაწილეს უნდა წარმოედგინა:

  1. 100 მილიონი და მეტი ტვირთბრუნვის დამადასტურებელი პროგრამა-წინა საპროექტო მოსაზრება.
  2. პორტის პროექტი უნდა იკავებდეს ზღვის სანაპირო ზოლის მაქსიმალურად მცირე ნაწილს.
  3. უკიდურესი აუცილებლობის გარდა არ უნდა ეხებოდეს დასახლებულ ტერიტორიას.
  4. წარმოდგენილი პროექტი უნდა იყოს მომგებიანი და ტექნიკურად შესრულებადი.
  5. ტენდერში მონაწილე კომპანია ვალდებულია წარმოადგინოს ინვესტორები, პროექტის დაფინანსების დამადასტურებული საბანკო საბუთებით
"ანაკლია პორტის" მშენებლობის ტენდერის გამოცხადებამდე ცოტა ხნით ადრე გამოჩნდა და 12 მონაწილეს შორის ვიხილეთ – "კონტი-ჯგუფი" და "თი-ბი-სი ბანკის" სამეთვალყურეო საბჭოს თავმჯდომარე მამუკა ხაზარაძე.
წინადადებები, რომლითაც ხაზარაძის კონსორციუმი შემოდის, სახელმწიფოსთვის არარეალურიც არის და საზიანოც.

"ხაზარაძე და კონტი-ჯგუფის" პროექტის გაცნობის შემდეგ ცხადი გახდა, რომ:

  1. იგი ვერ ასრულებს ტენდერის უმთავრეს მოთხოვნას – 100 და მეტი მილიონ ტონა ტვირთბრუნვას წელიწადში. ექსპერტთა დასკვნით, წარმოდგენილი კონცეფცია ვერანაირად ვერ გასცდება წელიწადში 30 მილიონ ტონა ტვირთბრუნვას და მას შემდგომი განვითარების პერსპექტივა არ გააჩნია. უკიდურეს შემთხვევაში, მისი ტვირთბრუნვის გაზრდა ისედაც შეზღუდული ზღვის ნაპირის ხარჯზე უნდა მოხდეს.
  2. იგი იკავებს ზღვის სანაპირო ზოლის 4 კილომეტრს.
  3. პირდაპირ დამიზნებულია ანაკლიის აბორიგენ მოსახლეობაზე და ითხოვს 200 ოჯახის გასახლებას.
  4. პორტის მშენებლობა დაგეგმილია გაშლილ ზღვაში, რაც მის საეჭვო დანიშნულებას უსვამს ხაზს.
  5. საგანგაშოა ის, რომ "ხაზარაძე და კონტი-ჯგუფი" ტენდერში გამარჯვებულად გამოცხადების შემდეგ ეძებს ინვესტორს და დამფინანსებელს, მათ შორის, აცხადებს, რომ ჩინეთშიც ჰყავს პარტნიორი მოძიებული, მაგრამ მას საიდუმლოდ ინახავს!..

კონსორციუმ "ანაკლია-პორტი და ეკო-პარკი"-ს მიერ წარმოდგენილი წინა საპროექტო მოსაზრება:

  1. წარმოდგენილ კონცეფციას გააჩნია გარანტირებული, შემდგომი განვითარების პერსპექტივა და იგი გაანგარიშებულია წელიწადში 100 და მეტი მილიონ ტონა ტვირთბრუნვაზე.
  2. იგი ზღვის ნაპირის მხოლოდ 800 მეტრს იკავებს.
  3. საერთოდ არ ეხება დასახლებულ ტერიტორიას.
  4. პორტი შენდება ხმელეთზე და 350 მეტრი სიგანის არხით უერთდება ზღვას.
  5. კონსორციუმ "ანაკლია-პორტი და ეკო-პარკი"-ს მიერ წარმოდგენილი წინა საპროექტო მოსაზრების ტექნიკურად გადაწყვეტა, მსოფლიოში აღიარებულ (Ernst& Yang) კომპანიაში ექსპერტიზაგავლილი დოკუმენტაციის თანხლებით ეჭვს არ იწვევს. დასაბუთებულია მისი ეკოლოგიურად გამართულობა და თანამედროვე, მსოფლიო სტანდარტებთან შესაბამისობა. ასევე, მზადყოფნაში აქვს ინვესტორთა მიერ წარმოდგენილი პორტის მშენებლობის ფინანსური უზრუნველყოფის დამადასტურებელი საბანკო გარანტიები.

ეკონომიკის მინისტრ დიმიტრი ქუმსიშვილის განცხადებით – "ტენდერში გამარჯვებულად გამოცხადებულ "ანაკლიის განვითარების კონსორციუმს" იგივე "ხაზარაძე და კონტი-ჯგუფს" მოწვეულმა უცხოელმა ექსპერტებმა და სატენდერო კომისიამ ასიდან 80 ქულა მიანიჭა!"
– სასწრაფოდაა გასარკვევი, – რატომ აირჩიეს ზემოთხსენებულმა ექსპერტებმა და სამთავრობო კომისიამ კომპანია, რომელსაც სტატიის დასაწყისში ჩამოთვლილი ხუთი ძირთადი მოთხოვნიდან ხუთივეში, თითქმის გადაუჭრელი პრობლემები გააჩნია?

– რაში მიენიჭა გამარჯვებულს – "ასიდან 80 ქულა"?

ეს ის კითხვებია, რომლებიც ჟურნალისტური გამოძიების ფარგლებს სცილდება და მას შესაბამისმა ორგანომ უნდა მიხედოს.

აქვე გაცნობებთ მცირე ინფორმაციას იმ ჩინური კომპანიის შესახებ, რომელსაც ანაკლიის პორტის სატენდერო კომისიამ უარი უთხრა:
"Powerchina" უმსხვილესი სახელმწიფო კომპანიაა, რომელიც მომსახურებების ფართო სპექტრს უზრუნველყოფს.
კომპანიის ბიზნესი მოიცავს უძრავ ქონებას, ინვესტიციებსა და ფინანსებს. 2015 წლის ივნისის მონაცემებით, "Powerchina" 70,4 მილიარდი აშშ დოლარის ღირებულების ქონებას ფლობს და დასაქმებული ჰყავს 200 000 ადამიანი.

"PowerCina"-ს საზღვარგარეთის განყოფილების ვიცე-პრეზიდენტმა, ბატონმა დუ ჩუნგუომ განაცხადა: "Powerchina" თანახმაა, რომ ანაკლია პორტის პროექტის კაპიტალში ინვესტიცია განახორციელოს. `Pოწერჩჰინა~ საკმაოდ მდიდარი გამოცდილება გააჩნია უცხოეთის ბაზარზე მუშაობისა. ჩვენ საქართველოში ოთხი გზის მშენებლობის პროექტი გვაქვს განხორციელებული. ჩვენ ასობით ადამიანი გვყავს მზადყოფნაში, რომლებიც მზად არიან პორტის ასაშენებლად. გარდა ამისა, ჩვენ გვყავს ძალიან კარგი პარტნიორი, შპს "ანაკლია ეკო პარკი და პორტი". თავად ბატონმა თეიმურაზ ქარჩავამ ამ პროექტისათვის ძალიან დიდი ძალისხმევა გასწია და ჩვენ ვფიქრობთ, რომ ჩვენი ორი კომპანიის კომბინაციით ჩვენ შევძლებთ ამ პროექტის მოგებას."

როგორც ნახეთ, ბატონი დუ ჩუნგოუს ოპტიმიზმი არ გამართლდა. `შესანიშნავმა სამეულმა~ კვირიკაშვილ-ქუმსიშვილ-ხაზარაძის შემადგენლობით სულ ფეხებზე დაიკიდეს "პაუერ ჩაინა" თავისი 70-მილიარდიანი ბრუნვით და ისეთი ხელოვნური ბარიკადები აღუმართეს "პაუერ ჩაინას", ისეთი აბსურდული მოთხოვნები წაუყენეს, ისეთი ჩინოვნიკურ-ბიუროკრატიული აბლაბუდები დაუხლართეს, "პაუერ ჩაინა" მიხვდა, რომ ამათთან საქმის დაჭერა არ ღირდა.

როგორც ამბობენ, სწორედ დიმიტრი ქუმსიშვილი იყო ის კაცი, რომელმაც ბიძინა ივანიშვილი შეცდომაში შეიყვანა და დაარწმუნა, `პაუერ ჩაინა~ თვითონ ამბობს უარს პროექტის განხორციელებაზე და საკუთარი ნებით ტოვებს ასპარეზსო.

შედეგი: ქვეყანას ხელთ შერჩა მოპარტახებული ანაკლიის სანაპირო და პორტის აშენების გაურკვეველი, ბუნდოვანი, პესიმისტური პერსპექტივა.
ტენდერი რომ მიკერძოებულად, კანონის სრული დარღვევით, სატენდერო პირობების უგულებელყოფით, ჩატარდა, ამის გამორკვევა და დამტკიცება ადვილზე ადვილი საქმეა, თუ ხელისუფლება მოინდომებს და იმ დოკუმენტებს გადაავლებს თვალს, რომლებიც ანაკლიის ღრმაწყლოვანი პორტის მშენებლობის სამწუხარო და გამაოგნებელ ისტორიას ასახავს.

კვირიკაშვილის პრემიერობის დროს ამ დოკუმენტების შესწავლა, ალბათ, შეუძლებელი იყო, რადგან უნდა ვივარაუდოთ, რომ კვირიკაშვილი თვითონ მონაწილეობდა და თვითონ ლობირებდა ანაკლიის პორტის ტენდერის გაყალბებასა და ფალსიფიკაციაში.
იმედი ვიქონიოთ, რომ ახალი მთავრობა ობიექტურად შეისწავლის ანაკლიის პორტთან დაკავშირებულ ყველა საკითხს და ამ საუკუნის აფიორაში მონაწილე ყველა პირს სათანადოდ მიუზღავს.

კვირიკაშვილი, ქუმსიშვილი, ხაზარაძე – ქართული ეკონომიკის ბერმუდის სამკუთხედი იყო, სადაც ნელ-ნელა იძირებიოდა და უჩინარდებოდა ქვეყნის ეკონომიკური განვითარების პერსპექტივა.

მადლობა ღმერთს, ეს სამკუთხედი დაიშალა, მაგრამ სანამ ძირფესვიანად არ აღმოიფხვრება და არ ამოიძირკვება ის შხამიანი ფესვები, რაც მათ ქართული ეკონომიკის წიაღში ასე ღრმად ჩაუშვეს, მანამდე ეკონომიკის წინსვლა უკიდურესად შეფერხდება.
დავით ქობალია

P.S.
ჩვენ ლონდონში დავუკავშირდით ბატონ თემურ ქარჩავას, რომელთან ინტერვიუსაც "საერთო გაზეთის"~ მომდევნო ნომერში შემოგთავაზებთ.

მეტის ნახვა
Yesterday, 13:30


განათლებული, სამეწარმეო სულისკვეთებით აღსავსე და საკუთარ ძალებში დარწმუნებული ახალგაზრდობა იქნება მომტანი იმ ეკონომიკური შედეგისა, რომელიც  საქართველოს შეიყვანს განვითარებული ეკონომიკის მქონე ქვეყანათა რიცხვში, – ამის შესახებ საქართველოს პრემიერ-მინისტრობის კანდიდატმა, მამუკა ბახტაძემ პარლამენტის რიგგარეშე სხდომაზე სიტყვით გამოსვლის დროს განაცხადა.

როგორც მამუკა ბახტაძემ აღნიშნა, ყველა ძალისხმევა თუ ინიციატივა ორიენტირებული იქნება თითოეულ ადამიანზე, თითოეულ მოქალაქეზე, მისი თავისუფლებისა და ღირსების დაცვაზე.

„ახლა კი მსურს მოგახსენოთ ის კონკრეტული პრინციპები, რომლებსაც ეფუძნება ჩვენი ხედვა. პირველი – ბოლომდე უნდა მივიყვანოთ ქართველი ხალხის ისტორიული არჩევანი და საქართველოს ევროპულ და ევროატლანტიკურ სივრცეში ინტეგრაცია გავხადოთ შეუქცევადი. ჩვენ ვგულისხმობთ არა მხოლოდ ფიზიკურ ინტეგრაციას აღნიშნულ სტრუქტურებში, არამედ ღირებულებით კავშირებს და დასავლური პრინციპებისადმი ერთგულებას. უნდა მოხდეს სრული ჰარმონიზაცია განათლების, ადამიანთა უფლებების, თავდაცვისა და მრავალი სხვა მიმართულებით. ჩვენ ამ საკითხში გვაქვს მიღწეული ძალიან დიდი წარმატება და ამ წარმატებას სჭირდება შემდგომი განმტკიცება. მეორე – ჩვენ გავატარებთ ძირეულ და ინოვაციურ რეფორმებს. ამ რეფორმების შედეგად მივიღებთ ეკონომიკის ისეთ მოდელს და დავამკვიდრებთ თამაშის ისეთ წესებს, რომლებიც იქნება სამართლიანი და აისახება თითოეულ ოჯახზე, თითოეულ მოქალაქეზე. სწორედ ასე დავძლევთ სიღარიბეს და ჩამორჩენას დემოკრატიის მაღალ სტანდარტსა და ეკონომიკურ მდგომარეობას შორის. მესამე გახლავთ მცირე მთავრობის კონცეფცია. ჩვენ გვჭირდება მცირე, მაგრამ ამავე დროს ეფექტიანი, ოპერატიული და მოქნილი ბიუროკრატია.

ეს იქნება სამთავრობო ინსტიტუტები, რომლებიც მოქმედებენ გამჭვირვალობის მაღალი სტანდარტით და რომლებზეც ხორციელდება საზოგადოებრივი და ინსტიტუციური კონტროლი. მეოთხე – განათლება, ჩვენი ახალგაზრდობა და ინოვაცია. ეს იქნება ჩვენი უპირობო პრიორიტეტი. სწორედ განათლებული, სამეწარმეო სულისკვეთებით აღსავსე და საკუთარ ძალებში დარწმუნებული ახალგაზრდობა იქნება მომტანი იმ ეკონომიკური შედეგისა, რომელიც საქართველოს შეიყვანს განვითარებულ ეკონომიკათა, განვითარებული ეკონომიკის მქონე ქვეყანათა რიცხვში. შესაბამისად, მთავრობა აუცილებლად განახორციელებს ფუნდამენტურ რეფორმებს და მივმართავთ ამ სექტორში მასშტაბურ ინვესტიციებს. ამ საკითხთან დაკავშირებით მე უფრო დეტალურად შემდგომ მოგახსენებთ. და ბოლოს, მეხუთე და ჩვენი პოლიტიკური ძალისთვის ყველაზე მნიშვნელოვანი – ეს არის ადამიანი და მასზე ზრუნვა. ეს იყო, არის და იქნება ჩვენი მთავარი ღირებულება. შესაბამისად, ყველა ძალისხმევა თუ ინიციატივა ორიენტირებული იქნება თითოეულ ადამიანზე, თითოეულ მოქალაქეზე, მისი თავისუფლებისა და ღირსების დაცვაზე. ეს ხუთი პრინციპი საფუძვლად დაედება და ლაიტმოტივად გაჰყვება მთავრობის საქმიანობას მომდევნო წლებში”, – განაცხადა მამუკა ბახტაძემ.

მეტის ნახვა
20-06-2018, 13:00


დაავადებათა კონტროლისა და საზოგადოებრივი ჯანმრთელობის ეროვნული ცენტრის სამეცნიერო საბჭოს თავმჯდომარე პაატა იმნაძე მოსახლეობას ზაფხულის სეზონისთვის დამახასიათებელი რისკების შესახებ აფრთხილებს. საფრთხეების თავიდან ასაცილებლად, იმნაძის მთავარი რეკომენდაციაა ჰიგიენის წესების მკაცრი დაცვა, განსაკუთრებით კი, ხელების ხშირი დაბანა, ასევე, საკვები პროდუქტების მაცივარში მოთავსება.მან რამდენიმე ძირითადი რისკის შესახებ განაცხადა. ინფორმაციას 1tv ავრცელებს.

„საკმაოდ მაღალი რისკია ნაწლავთა ინფექციების –  სალმონელოზი, კამპილობაქტერიოზი, ასევე ნოროვირუსული ინფექციები, რომელსაც ხშირად ენტეროვირუსს უწოდებენ და ბევრი სხვა დაავადება, რომელიც შეიძლება ტემპერატურული რეჟიმის დაუცველობას, საკვების მომზადების დროს მის დაბინძურებას მოჰყვეს. ეს არის მცირე, მაგრამ არსებული რისკი – ტკიპებით გადაცემადი დაავადებების“, - განმარტა იმნაძემ.

ამასთან, მისი ინფორმაციით, პრაქტიკულად, მალარიის რისკი ქვეყანაში არ არის.

მეტის ნახვა
20-06-2018, 11:00


(გაგრძელება. დასაწყისი იხ. "სგ" N20)

ნებისმიერი რეპრესიის, მათ შორის, 37-იანი წლების რეპრესიების გამართლება, რა მიზანსა და ამოცანასაც უნდა ისახავდეს იგი, ცხადია, არ შეიძლება, თუმცა 37-იანი წლების რეპრესიებს ჰქონდა განსაკუთრებული მოტივაცია, განსაკუთრებული მიზანი _ ტროცკისტული ორგანიზაციების განადგურება.

სრული სიმართლეა ის, რომ 37-იანი წლების რეპრესიებს ბევრი უდანაშაულო ადამიანის სიცოცხლე შეეწირა, თუმცა სრული სიცრუე იქნებოდა იმის თქმაც, თითქოს არავითარი ტროცკისტული ორგანიზაციები არ არსებობდა და, იმ დროის ტერმინოლოგიით რომ ვთქვათ, არც მავნებლურ, ძირგამომთხრელ, ჯაშუშურ-დივერსიულ საქმიანობას ეწეოდა ვინმე.
ვინ იყო ლევ ტროცკი და რას წარმოადგენდა ის იდეოლოგია, რომლის განხორციელებას ტროცკი და მისი თანამოაზრეები ცდილობდნენ, ზემოთ უკვე ვთქვით, თუმცა არ გვითქვამს ერთი რამ _ 37-იანი წლების რეპრესიები იყო ერთგვარი კონტრრეპრესიები იმ რეპრესიებისა, რომლებიც მანამდე მთელ საბჭოეთში მძვინვარებდა და რომლის მთავარი მებაირახტრე ტროცკი და მისი ამფსონები იყვნენ.

უცნაური ამბები ხდება ამ 37-იან წლებში _ მასობრივად აპატიმრებენ და სხვადასხვა სასჯელს უსჯიან ადამიანებს, რომლებიც მანამდე ხელმძღვანელ პოსტებზე იყვნენ და აქტიურ მონაწილეობას იღებდნენ სხვა მოქალაქეების მიმართ განხორციელებულ რეპრესიებში.

უფრო ნათლად რომ ვთქვათ, ჯერ იაგოდა და ეჟოვი ხვრეტდნენ სხვებს, მაგრამ დგება დრო და ახლა მათ მიაყენებენ კედელთან.

ასე ხდებოდა ეს საქართველოშიც…

კაცი, რომელმაც საკუთარი მამის სურათი გამოიტანა მოედანზე და მაუზერის ტყვია დააცალა _ თავადი იყო ეგ და, საერთიოდ, თავადაზნაურობა და ინტელიგენცია 5 პროცენტამდე უნდა დავიყვანოთო, რომ იქადნებოდა, ცოტა მოგვიანებიღ თვითონაც დაიჭირეს და დახვრიტეს.

ეს არ არიას გამონაკლისი შემთხვევა _ 37-იან წლებში დახვრეტილთა რაღაც ნაწილი თავიდან თვითონვე ასრულებდა ინკვიზიტორის ფუნქციას და ყველაფერს აკეთებდა იმისთვის, რომ რეპრესიულ მანქანას გამართულად და მწყობრად ემუშავა, მაგრამ გარკვეული დროის გასვლის შემდეგ რეპრესიული მანქანა თვითონ მათ შემოუტრიალდა და მუსრი გაავლო ათასებს და ათიათასებს.

მთელ ამ პროცესს ყურადღებით თუ დააკვირდები, შეიძლება იმ დასკვნამდე მიხვიდე, სტალინი, მას შემდეგ, რაც მთელი ძალაუფლება აიღო ხელში, მიზანმიმართულად იწყებს იმ ძალების განეიტრალებას, რომლებსაც შეიძლება პირობითად სიონისტურ-მასონური ძალები ვუწოდოთ, რომლის სათავეშიც რუსეთში ლეიბა ბრონშტეინი იდგა.
ამ ძალებმა, ფაქტობრივად, გაანადგურეს რუსეთის ინტელიგენცია, მისი საუკეთესო მოაზროვნე ნაწილი, მიწასთან გაასწორეს ეკლესიები, დახვრიტეს უამრავი სასულიერო პირი, სასტიკად გაუსწორდნენ მილიონობით ქრისტიანს, რელიგია ხალხის ოპიუმად გამოაცხადეს, ერთმანეთს დაუპირისპირეს თაობები, შექმნეს უღმერთოთა კავშირები და მთავარ ამოცანად ახალი ყაიდის, ახალი ჯიშის ადამიანის შექმნა განიზრახეს.

სტალინმა შეუძლებელი შეძლო _ მან დაამარცხა პროლეტარული რევოლუციის ნიღბით შენიღბული სიონისტურ-მასონისტური ძალები და სრულიად ახალი ფორმაციის სახელმწიფოს შექმნას შეუდგა, რომელსაც საერთო არაფერი ჰქონდა ტროცკისა და ტროცკისტების იდეოლოგიასთან.
დღეს მსოფლიოში, გნებავთ, საქართველოში მიმდინარე პროცესები, საოცრად ჰგავს გასული საუკუნის 20-იანი წლების მოვლენებს.
ლოზუნგები, რომლებსაც ლიბერალიზმის სახელით აფრიალებენ დღეს მავანნი და მავანნი, ერთი-ერთში ჯდება იმ იდეების ჩარჩოებში, რომლებსაც XX საუკუნის 20-იან წლებში სოციალიზმის სახელით გვთავაზობდნენ ვლადიმერ ულიანოვი, მამათმავალი ლეიბა ბრონშტეინი და მათი საძმო.
ეს მათი შვილიშვილები და შვილთაშვილები არიან, გორში სტალინს რომ ჩაუხტებიან ხოლმე და სიცოცხცლეში რომ ვერაფერი დააკლეს, ახლა მიცვალებულზე ცდილობენ, შური იძიონ.

1931 წელს ლავრენტი ბერია საქართველოს ცეკას პირველ მდივნად ინიშნება.
ეს იყო უპრეცედენტო შემთხვევა, როცა 32 წლის სრულიად ახალგაზრდა კაცს მთელი რესპუბლიკის ბედს ანდობენ.
ეს გადაწყვეტილება, როგორც ჩანს, სტალინის ფარული განზრახვის გამოძახილია _ ის ემზადება იმისთვის, რომ ბოლშევიკების ძველი გვარდია ჩააჩოჩოს და მათ ადგილზე ახალი კადრები მოიყვანოს.
ბერიას დანიშვნას დიდი უკმაყოფილებით შეხვდა როგორც ბოლშევიკთა ძველი თაობის პარტიული ელიტა, ასევე ინტელიგენციის ის ნაწილი, რომელმაც, მიუხედავად მცირე დროისა, მაინც მოასწრო ბოლშევიკური ხელისუფლების მაღალი ეშელონების წარმომადგენლებთან დამოყვრება და დამეგობრება.
ვინ იყვნენ ის ბოლშევიკები, რომლებიც იმ პერიოდისთვის სხვადასხვა სახელმწიფო სტრუქტურებში მაღალ თანამდებობებს იკავებდნენ?
ვინ იყვნენ და ის ადამიანები, რომლებმაც 1921 წელს წითელ არმიასთან ერთად, დამოუკიდებელი საქართველოს ანექსია მოახდინეს, ხოლო სამი წლის შემდეგ სისხლში ჩაახშეს 1924 წლის აჯანყება.
ბოლშევიკთა აი, ეს თაობა მართავდა მაშინ საქართველოს, თაობა, რომელსაც თანამემამულეთა სისხლში ჰქონდა ხელები გასვრილი, თუმცა ამას ხელი არ შეუშლია შემოქმედებითი თუ ტექნიკური ინტელიგენციის ზოგიერთი წარმომადგენლისთვის, ძმური და მეგობრული ურთიერთობები დაემყარებინა ამ ადამიანებთან.

სამწუხაროდ, იმ დროის კონიუნქტურული შეფასებებიდან გამომდინარე, არავინ ამბობს სიმართლეს, რომ გასული საუკუნის 30-იან წლებში შემოქმედებითი თუ ტექნიკური ინტელიგენციის ერთი ნაწილი არსებულ რეჟიმთან იდეოლოგიურ უთანხმოებას და დაპირისპირებას კი არა, ბოლშევიკური პარტიის შიგნით გაჩენილ განხეთქილებას და შიდა დაპირისპირებას შეეწირა.
იწყება დაუნდობელი, გააფთრებული ბრძოლა ბოლშევიკთა ძველ და ახალ თაობას შორის.
ფაქტობრივად, ეს არის პარტიული წმენდა, პარტიაში ახალი სისხლის შეშვება, ახალი ენერგიით დამუხტვის და პარტიის განახლების დრამატული პროცესი, რომელსაც ერთი საერთო სახელი ტროცკიზმთან და ტროცკისტებთან ბრძოლა ჰქვია, თუმცა ამ სახელწოდების ქვეშ არა მარტო ტროცკისტების, არამედ ბოლშევიკთა საკმაოდ მობერებული და დაღლილი, იმავე დროს, ძველ დამსახურებათა გამო ზედმეტად ამბიციური და ქედმაღალი ფრთის ასპარეზიდან ჩამოშორება ხდება.
რა თქმა უნდა, გეგმა სტალინის მიერ არის მოფიქრებული, რომელიც გრძნობს, რომ აუცილებელია მისი თაობის ბოლშევიკთა ჩანაცვლება ახალი კადრებით, მათ წინამორბედებზე უფრო ინტელექტუალური და ნაკლები ცოდვებოთ დამძიმებული ადამიანებით.

გამჭრიახი გონების და განსაკუთრებული შორსმჭვრეტელობის ნიჭით დაჯილდოებული სტალინი ხვდება, რომ ბოლშევიკთა ძველი თაობა, რომელთა შორის ძალიან ბევრია მისი მეგობარი და თანამებრძოლი, ვერ გამოდგება იმ ახალი ყაიდის სახელმწიფოს აღმშენებლად, რომლის აშენებასაც ის აპირებს და რომელიც ძირეულად განსხვავდება იმ სახელმწიფო მოდელისგან, რომლის აშენებასაც ლენინი და, ზოგადად, ძველი ბოლშევიკები აპირებდნენ.
მათ შეასრულეს თავიანთი მისია _ გამოიარეს კატორღა, ციმბირი, დევნა, წამება, ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგ იბრძოლეს, იომეს და სასტიკად გაუწსორდნენ კლასობრივ მტერს, მაგრამ ეს ძალა უკვე გუშინდელი დღეა, წარსულია, რომელიც თავისი დოგმატური და ორთოდოქსული შეხედულებებით, მომავლის მშენებლად ვერ ივარგებს.
საქართველოში ვერ მიხვდნენ, რას ნიშნავდა და რას მოასწავებდა რესპუბლიკის უმაღლეს თანამდებობაზე ახალგაზრდა ბერიას დანიშვნა.

ბევრს ეგონა, რომ ეს რაღაც დროებითი ამბავია, რაღაც გაუგებრობაა, რომელსაც მალევე აღმოფხვრის ამხანაგი კობა და ყველაფერი თავის ძველ კალაპოტს დაუბრუნდება.
ვერც მაღალი თანამდებობის პარტიულმა ამხანაგებმა, ვერც ამ ამხანაგებთან შეამხანაგებულმა მწერლებმა, პოეტებმა, ხელოვნების მუშაკებმა ვერ დაიჯერეს და ვერ ირწმუნეს, რომ ქვეყანაში ახალი, რევოლუციური ეტაპი დაიწყო და სტალინმა ისტორიულ სანაგვეზე გადასაყრელად გაიმეტა თავისი ყოფილი თანამებრძოლები.
სწორედ ამით აიხსნება ის ამბავი, რომ არც პარტიული მუშაკები და არც მათი მეგობარი ხელოვანები არ ერიდებიან ბერიას ლანძღვას, მის დაცინვას და აბუჩად აგდებას.
ასე, მაგალითად, მიხეილ ჯავახიშვილი, გამორჩეული თავისი ფიცხი და იმპულსური ხასიათით, შემთხვევას არ უშვებს ხელიდან, აუგად არ მოიხსენიოს ლავრენტი ბერია და სახალხოდ და საჯაროდ ერთსა და იმავეს იმეორებს: ეს რა ხდება, ეს ვინ ჩეკისტი დაგვასვეს თავზეო.

თითქოს ისინი, ვინც მანამდე ეჯდათ თავზე, ფრთიანი ანგელოზები იყვნენ და არა საკუთარი სამშობლოს დამპყრობლები, რომლებმაც მე 11 არმიის მიერ დახოცილ ქართველთა გვამებზე გადავლით მიაღწიეს მაღალ პოლიტიკურ თანამდებობებს.
სამწუხაროდ, ბოლშევიკთა ამ ძველი თაობის წარმომადგენლებთან ძმური და მეგობრული ურთიერთობა აკავშირებდა მწერალთა და ხელოვანთა ერთ ნაწილს, რომლებიც შემდგომ 37-იანი წლების რეპრესიებს ემსხვერპლნენ.
თავიდან ბერია ბევრს ეცადა, ამ ადამიანებთან ნორმალური ურთიერთობა დაემყარებინა, მაგრამ ამაოდ _ ისინი დემონსტრაციულად ზურგს აქცევენ ბერიას მიერ მათი კეთილგანწყობის მოსაპოვებლად გადმოდგმულ ყველა ნაბიჯს.
ასე, მაგალითად, ბერია ვახშმად ეპატიჟება მის მეზობლად მცხოვრებ ტიციან ტაბიძეს და მის ოჯახს, მაგრამ ტიციანი უარს ამბობს მიწვევაზე.

ბერიას მიმართ ხაზგასმულ უპატივცემულობას გამოხატავენ სხვებიც _ სანდრო ახმეტელი, ევგენი მიქელაძე, რომელიც მამია ორახელაშვილის სიძე იყო.
ბერიასთან სისტემატურად მოაქვთ ინფორმაციები იმის Aშესახებ, თუ როგორ ლანძღავს მას მწერალთა და ხელოვანთა ერთი ჯგუფი საოჯახო წვეულებებზე და შეხვედრებზე.
ბერიას მლანძღველები ვერ აცნობიერებენ, რომ შეიძლება მათ შორის ვინმე დამსმენი და ჩამშვები იყოს და მათი ნალაპარაკევი იქ მიიტანოს, სადაც ჯერ არს.
მალე გაირკვევა, რომ ჩეკას აგენტურული ქსელი მწყობრად და გამართულად მუშაობს და ამ ქსელში ხელოვნებისა და ლიტერატურის ბევრი წარმომადგენელია ჩართული, რომლებიც თავიანთი კოლეგების თითოეულ სიტყვას ჩეკას ლაბირინთებში მიარბენინებენ.

ბერია ყველაფერს იმახსოვრებს და ანგარიშსწორებისთვის ხელსაყრელ დროს მოთმინებით ელოდება.
ეს დროც სულ მალე დგება და ბერია სასტიკად აგებინებს პასუხს ყველა მის უარმყოფელს და შეურაცხმყოფელს, მათ შორის, შემოქმედებითი ინტელიგენციიას იმ წარმომადგენლებსაც, რომლებიც, ფაქტობრივად, იმ დროისთვის ხელისუფლებაში მყოფ ბოლშევიკთა ძველ თაობასთან მეგობრობას შეეწირნენ.
ისინი იმ მხარეს აღმოჩნდნენ, სადაც, წესით და რიგით, არ უნდა ყოფილიყვნენ და, ალბათ, არც არასდროს იქნებოდნენ, რომ არა ჟამთა ტრაგიკული ცვლილება, როცა იძულებილი ხდები, შენს გუშინდელ მტერს დაუმოყვრდე, რადგან გადარჩენის სხვა შანსი არ არსებობს, თუმცა კონფორმიზმი და კოლაბორაციონიზმი ადრე თუ გვიან აუცილებლად ისჯება.

(გაგრძელება იქნება)



მეტის ნახვა
19-06-2018, 19:00


გვესაუბრება მწერალი, აკადემიკოსი ელიზბარ ჯაველიძე:

– რაც დღეს გვჭირს, ყველაფერი იმის ბრალია, რომ სოროსის მიერ დადგმულ უღელს თავი ვერ დავაღწიეთ. ხდება ქართული განათლების გასოროსება. უმაღლეს სასწავლებლებში სოროსელები ქადაგებენ. "ილიაუნი" -  ეს არის იგივე სოროსის ბუდე, თავისუფლების ინსტიტუტი. ესეც არ იკმარეს და თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტს რექტორად სოროსის გამოზრდილი ლეკვი მოუვლინეს, რომელიც 15 წელიწადი, უნგრეთში, სოროსის საზოგადოების პრეზიდენტი იყო. ბუნებრივად, მიჩნდება კითხვა: დღეს, როდესაც ყველა ღირსეული ქვეყნიდან - ინგლისიდან, საფრანგეთიდან, ამერიკიდან, რუსეთიდან, თავისი სამშობლოდანაც კი, სოროსი განდევნილია, რა გავხდით ასეთი, საქართველოში რატომ იფურჩქნება?!

სწორედ სოროსის განათლებას მოჰყვა ის უბედურება, რაც დღეს გვჭირს - ბავშვებმა ერთმანეთი დახოცეს. განათლების სისტემაში არ არსებობს პროგრამა, რომელიც ადამიანს ზნეობრივ, ეროვნულ პიროვნებად ჩამოაყალიბებს. ასეთი პროგრამა თუ არ შემუშავდა, არაფერი გვეშველება. დღეს რა ხდება? _ ბიძინა ივანიშვილმა შეატყო, რომ ურემი ძალიან ჭრაჭუნობს და პოლიტიკაში დაბრუნდა. მავანმა ეს ვერ აიტანა და მის დაბრუნებას ტალღები მოჰყვა. უპირველეს ყოვლისა სცენაზე გამოვიდნენ დედათმავლები, მამათმავლები, პიდარასტები, ნარკომანები და მათი ხელმძღვანელები - "გირჩი", "თეთრი ხმაური" თუ "ნაცები". ატეხეს ერთი ამბავი - თავისუფლება გვინდაო. მათ ის უნდათ, რასაც ნიცშე ცხოველურ თავისუფლებას უწოდებდა. ეს არის გარყვნილება. თავისუფლება მათ ასე წარმოუდგენიათ: ქუჩაში რომ გაივლიან და იქვე, ჩაიფსამენ და ჩაისვრიან. თავისუფლება სულ სხვა რამ არის, იგი, ზნეობრივ სიმაღლეზე ასული სულია.

რაც შეეხება დღევანდელ აქციებს, კაცს შვილი რომ უკვდება, რა თქმა უნდა, დიდი ტრაგედიაა. ამის აღქმა ყველა ადამიანისთვის მძიმედ გადასატანია, მაგრამ რა ხდება ახლა? ეს კაცი - ზაზა სარალიძე გააფეტიშეს. თავდაპირველად, იგი, თავის მწუხარებას მართლაც ბუნებრივად გამოხატავდა. ზოგს წუხილის გამოხატვა სხვაგვარად ძალუძს _ თავის გულში ატარებს ამ სიმძიმილს, რაც უფრო ძნელია, ვიდრე ის, რომ საჯაროდ გამოდიხარ და ყვირიხარ. იგი უსამართლობამ ააყვირა. მაგრამ ამ უსამართლობას ვუყურებთ დაწყებული შევარდნაძის პერიოდიდან, მერე გაცილებით მკვეთრად წარმოჩნდა სააკაშვილის პერიოდში და აქეთ მოცოცავს.

პირადად, მე, "ქართული ოცნების" ყველაზე დიდ დანაშაულად მიმაჩნია თავსმოხვეული კოაბიტაცია და ის, რომ დღემდე, საქართველოში, "ნაცები" ბოგინობენ. ისინი პირსისხლიანი ფაშისტები არიან, თუმცა, თავად სამშობლოს მოყვარულებს ეძახიან ფაშისტებს. რაც მათ გააკეთეს, ჰიტლერსაც არ ჩაუდენია. კოჭლი კაცი დედის, მეუღლის და შვილის თვალწინ გააუპატიურეს, ასეთი რამ მსოფლიო ისტორიაში არ არსებობს, "ნაცებმა" კი ჩაიდინეს. დღეს, ეს გათახსირებულები ჩვენ გვსაყვედურობენ. იძახიან "ნაციონალები" დაიშალნენო. არა ბატონებო, ისინი არავითარი დაშლილები არ არიან, ყველა ნაცები არიან, რომლებმაც სხვადასხვა სახელები დაირქვეს ზოგმა "გირჩი", ზოგმა "თეთრი ხმაური", ზოგმა "ევროპული საქართველო", ზოგმა "სახელმწიფო ხალხისთვის". ყველა ეს ძალა ბოკერიადან დაწყებული ლომჯარიათი დამთავრებული ქვეყნის მტერია. მათ საქართველო მტრის ბუნაგად აქციეს. ისინი საქართველოდან უნდა მოიკვეთონ, ციხეში უნდა ჩასვა.

მავანი გამოდის და ამბობს: ჩვენ, მწერლები ვართ და დაპატიმრებას ხომ არ მოვითხოვთო. აი, იმ ძალიან "კეთილშობილს" ვეკითხები: როდესაც ქართველ კაცს უმიზეზოდ აპატიმრებდნენ და ცოცხით ხმარობდნენ, მაშინ რატომ არ იღებდი ხმას ჩემო "კეთილშობილო" კაცო?! აქციებს ხანდახან თვალს ვადევნებ, იქ, ერთი შუა ხნის ქალი გამოდის-ხოლმე და იძახის: რას გვაყვედრის ეს ოცნება ცოცხის გამოღებასო. შეიძლება, იმ ქალს ის ცოცხი სიამოვნებს და ღმერთმა ბოლომდე მოახმაროს, მაგრამ ამაზე შეურაცხმყოფელ, ერისთვის ღირსებისჩამკვლელ ფაქტს მსოფლიო არ იცნობს. ეს ხალხი გამოდის და ამბობს: ჩვენ ახალი სისტემა უნდა შევქმნათო. აქვე, ვიტყვი: ადრე, როდესაც არჩევნები გაგვიყალბეს, ჟურნალისტებთან შეხვედრაზე ვთქვი: თუკი ოპოზიცია გავერთიანდებით, ჩვენ, ამ ხელისუფლებას, კონსტიტუციური გზით, დავამხობთ-მეთქი. მეორე დღეს შევარდნაძემ თქვა: ჯაველიძე ხალხს დამხობისკენ მოუწოდებსო და მაშინვე დამაპატიმრეს. ახლა, არსებულ პროკურატურას ვეკითხები: როდესაც ეს ზონდერი, მკვლელი, მიშას ყურმოჭრილი მონა და საჯდომის მლოკველი კუპრავა გამოდის და გაჰკივის: ეს ხელისუფლება უნდა დავამხოთ, სისტემა უნდა დავანგრიოთო, პასუხი არ უნდა აგოს?! თუ სარალიძის მეგობარია და ამის ხათრით უნდა ვაპატიოთ?! 

- ბატონო ელიზბარ, აქციაზე ბავშვები იდგნენ წარწერით - "ნუ მომკლავ"…

- დიახ, რაც ყოვლად გაუგებარია. რას ნიშნავს ეს, გამოჰყავთ ბავშვები და იძახიან: ნუ მომკლავო. ვითომ, ხელისუფლებას მიმართავენ. ვინ მოკლა ეს ბავშვები, ხელისუფლებამ?! არა, ბატონო, მათ ურთიერთი მოკლეს. რატომ? - იმიტომ, რომ ამ განათლების სისტემამ ბავშვებში ნორმალური ურთიერთობა ვერ ჩამოაყალიბა. ნორმალურ მდგომარეობაში ასეთი მკვლელობები არ ხდება. რაზე უნდა ვილაპარაკოთ, როცა ზურაბ ჯაფარიძე ტელევიზიით გამოდის და აცხადებს: მარიხუანა საშიში ნარკოტიკი არ გახლავთ, მე დიდი ხანია ვეწევი და არაფერი დაუშავებიაო. ეს მას ჰგონია ასე, როგორ არ დაუშავებია, მაგას დიდი ხანია თავი დაბრახუნებული აქვს. "გირჩის" არცერთი წევრი ნორმალური არ არის. ავლიპა ზურაბაშვილს ვერ გავაცოცხლებ, თორემ, მაგათ არცერთს არ მისცემდა ნორმალური ადამიანის ცნობას. ეს ყველაფერი თავს იყრის. ვიმეორებ: ხელისუფლება თმობს, რაც არასწორია. მივმართავ ბატონ ბიძინას: დემოკრატია არ გახლავთ ის, რომ ეს ნაძირლები თავისუფლად მივუშვათ. დემოკრატია, უპირველეს ყოვლისა, ნიშნავს ზნეობრივ სამართალს. ეს ცხოველები მეუბნებიან: შენ ჩამორჩენილი ხარ იმიტომ, რომ სამშობლო გიყვარსო.

დღეს, არცერთი ნაბიჯით უკან დახევა არ შეიძლება. შოთაძეს არ ვიცნობ, მაგრამ მისი გადადგომა უკანდახევაა. ახლა, არასამთავრობო ორგანიზაციები იძახიან: მთავრობა ჩვენ უნდა დავნიშნოთო. ვინ არიან ისინი? - მათ ქვეყნისადმი ასეთი დამოკიდებულება აქვთ: ერთი მათგანი სამშობლოზე გულაყრილია, მეორეს - სძულს, მესამე - შეშინებულია, ბუჩქეებშია შემძვრალი, მეოთხე ამბობს: ჩვენ, ადამიანის უფლებების დამცველები ვართო. ამ დროს, ფულის აგენტები არიან, რომლებიც ამერიკისგან, დასავლეთისგან, თუ გნებავთ, მიხეილ სააკაშვილისგან ფინანსდებიან. ეს ფულის აგენტი მეუბნება: ჩვენ ვართ ყველაფერიო. ეს შემთხვევითი არ არის, მათი დეევიზია: სახელმწიფოს წითელი სისხლი გამოაცალონ და თეთრი შეიყვანონ ანუ, თანდათან, ხელისუფლება უნდა ავიღოთო. დღეს, ჩვენი ხელისუფლება რამეს წყვეტს? გიორგი კვირიკაშვილი რამეს წყვეტს? - ამათ უყურებს თვალებში, რამე არ ეწყინოთ. ვიმეორებ, სახელმწიფომ ერთი ნაბიჯიც არ უნდა გადადგას უკან და კონსტიტუციური უფლებით იმოქმედოს. პარლამენტის წინ მონღოლების კარვები რომ დამიდგეს, რატომ არ იღებენ? იქ, ვინ ყრიან, ვინ გდიან? - უზნეო ხალხი.

ეს ხელისუფლება ვერ ხედავს, რომ საქართველო სხვა მხარეს დგას და არა ამ ნაძირლების _ უგულავების და ბოკერიების მხარეს. დღეს უგულავა თავისუფლად დაბრძანდება. თავგასიებული ვაშაძე ამბობს: აი, რა თქვა ზაზა სარალიძემო. ზაზა კი არა, ჭკუას მოუხმონ. გუშინ, ვუსმენდი რა ხდება "სამართლიანობით აღსავსე" ამერიკაში - ყოველ კვირას ვიღაც ტვინგადაბრუნებული შევარდება სკოლებში და ხოცავს 15 ბავშვს, მასწავლებლებს. ამის გამო იქ ვინმემ თქვა ეს ხელისუფლება უნდა დავამხოთო?! აი, ვინც აქ გაჰყვირის ხელისუფლება უნდა დავამხოთო, იმას წაავლეთ ხელი და წააბრძანეთ აქედან ან ციხეში ან საერთოდ გააგდეთ, საქართველოში ცხოვრება აუკრძალეთ. საქართველო `ნაცებისგან~ უნდა გაიწმინდოს. მარტო გაწმენდა არ შველის საქმეს, მერე, ქლორი უნდა მოასხა და დეზინფექცია ჩაატარო, რათა ბაცილები არ დარჩეს, თორემ, ესენი ქვეყანას დაღუპავენ. მათთან ენის მოჩლექით საუბარი არ შეიძლება, არც გინება უშველის, გინდა დედა შეაგინე, გინდა ცოლი, სულერთია. მათ არც დედა უყვართ, არც ცოლი, ერთმანეთის ცოლებთან გადადიან-გადმოადიან. აი ეს არის მთელი უბედურება. ხელისუფლებამ, "ქართულმა ოცნებამ" ხმა უნდა ამოიღოს და ყველას თავის ადგილი მიუჩინოს. თუ ასე არ მოხდა ჩათვალეთ, რომ ცოტა ხანში დიდი უბედურება დატრიალდება იმიტომ, რომ ის თავქარიანი მიშა ჩამოსვლას აპირებს და ხალხი უკვე, იარაღს მოჰკიდებს ხელს.

აქვე, ერთსაც ვიტყვი: ყველა დამნაშავე, ვინც დანაშაული ჩაიდინა, არასწორი განაჩენი გამოიტანა, უმართებულოდ გამოიძია საქმე, უნდა დაისაჯოს. ბოლომდე უნდა დაისაჯოს ე.წ. ნაპატიები უგულავა, რომელმაც 50 მილიონი მოიპარა და დღეს აქეთ-იქით დასეირნობს. მაგალითად, ანტისოროსის საზოგადოებიდან, რომლის წევრი მეც ვიყავი, 13 კაცი დაიჭირეს, შეთითხნეს საქმე, ვითომ, შევიკრიბეთ და ხელისუფლების დამხობა გადავწყვიტეთ, რაღაც სარდაფი მოძებნეს, ჩადეს იარაღი. ამ 13 კაციდან შვიდი მკვდარია, თემურ ჟორჟოლიანი მოკლეს. დღეს სასამართლომ ეს ხალხი გაამართლა და ბოდიში მოუხადა. კი მაგრამ ბოდიში საკმარისია? როდესაც ის გამომძიებელი, პროკურორი, მოსამართლე დღესაც სისტემაშია, ისევ დაიჭერს და დახვრეტს. როცა ახალგაზრდები დაიჭირეს, მე და ნონა გაფრინდაშვილი სასამართლო სხდომებს ვესწრებოდით, მოსამართლეს ისეთი განაჩენი გამოჰქონდა, ნონამ მითხრა: მე, ვეღარ მოვალ, ამის მოსმენა არ შემიძლიაო. არავითარი სამართალი, ერთიდაიგივე კაცი მოდიოდა მოწმედ და ამ ხალხს აჭერინებდა. დავუბრუნდეთ დღევანდელობას: ის ახალგაზრდა ბიჭები, რომლებმაც ნაძირალა, გარყვნილ, გათახსირებულ გვარამიასგან ქრისტეს სახელი დაიცვეს, დღესაც ციხეში სხედან. ჩემი თვალით ვნახე, გვარამიამ როგორ გალახა ქალბატონი, დედა როგორ აგინა. ვეკითხები პროკურატურას, პოლიციას: რატომ არ იჭერთ გვარამიას? თუ ასე მივუშვით, მერე ოჯახებში შემოგვივარდებიან. მე ვერ შემომივარდებიან იმიტომ, რომ აქედან ისეთ პასუხს მიიღებენ, ცოცხალი ვერ გავლენ. ეს არის მთელი უბედურება. ქართველი არასოდეს შიმშილის გამო ხმას არ იღებდა. ქართველ კაცს ერთ ხელში ხმალი ეჭირა, მეორეში - გუთანი და ისე უძღვებოდა ცხოვრებას. მაგრამ როგორც კი მტერი შემოიჭრებოდა და მის ღირსებას შეეხებოდა, მაშინვე ხმას იმაღლებდა, თავს დებდა. ეს გენი ჯერ კიდევ არსებობს. ამ ნაძირლებმა უნდა იცოდნენ, რომ თუ დროზე არ გაასწრეს, ეს გენი მათ დაახრჩობს და მოსპობს.

- თქვენ თქვით, დამნაშავე უნდა დაისაჯოსო. დღეს ვინც სამართალს ითხოვს, თავად სამართალდამრღვევია. ხომ არ დაგვეწყო სწორედ მათგან სამართლიანობის აღდგენა? რადგან სამართალს ითხოვენ, ხელისუფლებამ სააკაშვილის რეჟიმის ყველა დამნაშავე არ უნდა დააპატიმროს?


- ესენი სამართალდამრღვევები კი არ არიან, არამედ ბოროტმოქმედები, სისხლის სამართლის დამნაშავენი. სამართალდამრღვევი სხვა არის, შეიძლება მე დავარღვიო რაღაც. ესენი არიან მკვლელები, მძარცველები, შარაგზის ყაჩაღები, ანუ ისეთი ხალხი, ძველ დროში სახრჩობელაზე რომ ჰკიდებდნენ. ახლა, ბევრი ხეებია და ჩამოკიდონ ისინი როგორც ნაძვის ხეზე სათამაშოები. გვაჩვენონ, რომ ეს ის ხალხია, ვინც საქართველო ასეთ დღეში ჩააგდო. რა თქმა უნდა, სამართლიანობის აღდგენა მათგან უნდა დავიწყოთ. ნაძირალა ბარამიძე ამბობს: ჩვენ ვართ ხალხის იმედიო. იმედი კი არა, ისინი საფრთხობელები, მკვლელები არიან. ხალხი მაშინ დამშვიდდება, როდესაც ამ დამნაშავეებს, საბოლოოდ, გალიაში ნახავენ.

თამარ შველიძე

მეტის ნახვა
19-06-2018, 17:00


გვესაუბრება უფლებადამცველი, ბატონი ნიკოლოზ მჟავანაძე

– ბატონო ნიკოლოზ, ზაზა სარალიძის მოთხოვნები შვილის მკვლელობის გამოძიებიდან პოლიტიკურ ულტიმატუმებში გადაიზარდა. რას იტყვით ამის შესახებ?


– გამოძიებაში, ცხადია, ხარვეზები იყო, რომელთა აღმოფხვრას შეეცადა ახლანდელი ხელისუფლება, მაგრამ სიტუაციას ვხედავთ მაინც, როგორიც არის.
მირზა სუბელიანი დააკავეს, მაგრამ სარალიძემ განაცხადა, მისი ცოლის დაკავებასაც ვითხოვო. ცოტა ხანში, ვინც გვარად სუბელიანია, ალბათ, ყველას დაჭერას მოინდომებს.

მე, მართალია, არ ვიცი, სუბელიანის ცოლს რა როლი ეკისრება ამ საქმეში, მაგრამ გამოძიება შეკვეთით არ ხდება და რასაც ითხოვდა ზაზა სარალიძე, იმაზე მეტი კეთდება. ყველა შევდივართ მის მდგომარეობაში, თუმცა ეს კაცი, როგორც ჩანს, სხვა თამაშს თამაშობს. 
ფაქტია, რომ ვიღაცების სურვილია, ამ შემთხვევისგან გირგვლიანი 2 შექმნან, მაგრამ არ გამოუვათ. გირგვლიანის დედას არც ერთი მთავრობის წევრი არ შეხვედრია, არავის არაფერი გაუკეთებია ობიექტური ჭეშმარიტების დასადგენად, თანაც გირგვლიანი უშიშროების თანამშრომლების ხელით მოკვდა, ზაზა სარალიძის ვაჟი კი თანატოლებმა იმსხვერპლეს.

ცხადია, გარკვეულ ჯგუფებს სურთ, სარალიძის თემას პოლიტიკური სარჩული მისცენ და თავიანთი მიზნებისთვის გამოიყენონ.
ზვიად კუპრავამ თავის ფეისბუქ-გვერდზე დაწერა კიდევაც: ჩვენ არ გვაინტერესებს, სუბელიანს დაიჭერენ თუ არა, ჩვენ გვინდა ამ ხელისუფლების დამხობაო. პირდაპირ ამბობენ ამას.

ანუ გამოდის, რომ სარალიძეც ხელისუფლების დამხობას ითხოვს.
ამასწინათ მე მივმართე კიდევაც ზაზა სარალიძეს:

– ღმერთმა გვაშოროს და ვინმე რომ კიდევ მოკლან, შენი შვილის მკვლელები რომ ამოუდგნენ გვერდში იმ მოკლულის ახლობლებს, მოგეწონებათ-მეთქი? აბა, ახლა როცა მკვლელების გვერდით დგახარ, როგორღა ითხოვ, ხალხმა დაგიჭიროს მხარი-მეთქი?! ნაციონალურ-ფაშისტური მოძრაობა, რომელიც ვერა და ვერ გასამართლდა და რომელსაც ხალხმა 2012 წელს განაჩენი გამოუტანა, თითქოს ეს ამბები სარალიძემ არ იცოდეს, მაინც გაიძახის, არ მაინტერესებს არაფერი, ჩემი შვილის მკვლელები დაისაჯონო. რას ნიშნავს, კაცო: შენი შვილის მკვლელები რომ დაისაჯონ, სხვისი შვილების მკვლელები უნდა დაგვასვა თავზე? ეს გინდა? 

ზაზა სარალიძე თავისი ქმედებებით საკუთარ შვილს ხელახლა კლავს. 
სარალიძეს უნდა ამ ხელისუფლების ჩამოგდება და, მგონი, სულ აღარ აინტერესებს, როგორ დამთავრდება გამოძიება.

– 10 ივნისს აქციაზე პირდაპირ ისმოდა ხელისუფლების გადაყენების მოთხოვნები.

– როდესაც კონსტიტუციური წყობილების დამხობაზე მიმდინარეობს მოწოდებები, ძალადობრივი მოთხოვნები და მუქარები ჟღერდება, ეს არის დანაშაული და მე, როგორც უფლებადამცველი, ვაცხადებ, რომ სახელმწიფო წესრიგის შენარჩუნებისთვის აუცილებელია, ასეთ დროს, აქციების ორგანიზატორები დაკავებული იქნენ. როდემდე უნდა ვითმინოთ ამათი პარპაში?!

ყველაზე დიდი სირცხვილი ის არის, რომ ბოკერია, რომელიც პროკურატურაში ჩვენებებს უნდა იძლეოდეს, დაკითხვებზე უნდა დარბოდეს, აქეთ იბარებს პროკურატურას და ადანაშაულებს, მკვლელობის საქმე ვერ გამოიძიეთო. სატირლად გვაქვს საქმე _ კაცი, რომელიც დაჭერილი უნდა იყოს, აცხადებს: ჩვენ უნდა შევწყვიტოთ კოჰაბიტაცია `ოცნებასთანო~. წარმოიდგინეთ, რამდენი ხანია, ვითხოვთ ჩვენ, კოჰაბიტაცია შეწყდეს ნაცებთანო. ახლა თვითონ ითხოვენ პირიქით.

მე ვფიქრობ: ეს კომისიაც და ყველაფერი, რაც უნდა გააკეთოს ხელისუფლებამ, ამათი მოსაწონი მაინც არ იქნება. ამათი მიზანი არის ხელისუფლების ჩამოგდება.

არასამთავრობო სექტორიც, რომელიც გულში ჩაიხუტა ამ ხელისუფლებამ და სამოქალაქო სექტორად მონათლა, უკან მოგვიბრუნდა ბუმერანგივით, რადგან საქართველოში დღეს არავითარი სამოქალაქო სექტორი არ არსებობს. ესენი არიან ნაცსექტის განშტოებები.

სოროსის ფონდს ერთი თეთრიც რომ არ გამოუყვია იმ დახვრეტების და სისხლისღვრების გამოსაძიებლად, რაც იყო სააკაშვილის დროს, ახლა ამოიდგა ენა ქალბატონმა ხუციშვილმა და აფინანსებს და აფინანსებს პროექტებს, რომლებიც ხელისუფლების დამხობაზეა ორიენტირებული. 

ზურაბ ადეიშვილი გადასაყენებელი იყო კი არა, დასაჭერი იყო, მაგრამ იმ ხუციშვილს და არასამთავრობოებს, ბოდიში და, ცოცხი ჰქონდათ, მგონი, გაკეთებული პირშიც და ყველგან და ხმა ჰქონდათ ჩაკმენდილი.
ჩართავ ტელევიზიებს და ისეთი ინფორმაციები მიდის, შეიძლება ღამე არ დაგეძინოს. თანაც, იქმნება შთაბეჭდილება, თითქოს ნაცები იყვნენ უმრავლესობაში, სინამდვილეში, ესენი არიან ერთი მუჭა ნაძირლები.

– აბა, 500 000 მხარდამჭერი გვყავსო?

– 500 000 კაცი რომ ამათ მხარს უჭერდეს, ხომ წარმოგიდგენიათ, რას იზამდნენ. 500 000 კი არა, 10 000-საც ვერ კრებენ ეს საცოდავები.
დღეს კარგად ვიცით, რასთან გვაქვს საქმე. მორიგი მცდელობა მიმდინარეობს ხელისუფლების ხელში ჩაგდების. ჯერ იყო და, რუსული ხელისუფლება გვმართავსო, მერე ხელისუფლება ადამიანის უფლებებს ლახავსო, მერე მედიაზე ზეწოლაო, ნარკოტიკების ლეგალიზაციაო, ყველაფერი ჩაუფლავდათ და ახლა საზოგადოებისთვის ყველაზე მტკივნეულ თემას ეხებიან, ვითომდა საქართველოში ბავშვებს ხოცავენ და მიზეზები არ დგინდებაო და ა. შ.
სახელმწიფო ხელისუფლების დამხობის მოწოდებისთვის ლიდერები უნდა დააკავონ!

ნიკოლოზ გვარამია ჯერ კიდევ მაშინ უნდა დაეჭირათ, აქციაზე ქალბატონს რომ აგინა.

– შესაძლებელია თუ არა ამ პროტესტს სახელმწიფოს გარედან დასაყრდენი ჰქონდეს?

– არჩევნებით ესენი ვერ მოიგებენ და ერთადერთი გზა, რომ ხელისუფლებაში დაბრუნდნენ, ეს არის ხელისუფლების დამხობის გზა. ამ პროცესებში კი, რაოდენ გასაკვირიც უნდა იყოს, რუსული კვალი იკვეთება. მე თვალს ვადევნებ უცხოურ ტელევიზიებს, ბი-ბი-სი-ს, ევრონიუსს, სნნ-ს, არც ერთს არ გაუშუქებია ეს აქციები, ერთადერთი რუსეთია ორიენტირებული ამ ამბებზე. რუსეთისთვის ყველაზე ხელსაყრელი იყო ნაციონალური ხელისუფლება, რადგან მათ ლანგარზე დადებული მიართვა სააკაშვილმა აფხაზეთი და სამაჩაბლო და ყველა სტრატეგიული ობიექტი. შვილი მამას არ გაუკეთებს, რაც მიშამ რუსებს გაუკეთა. მე ვფიქრობ, რუსული სპეცსამსახურები ჩართულნი არიან ამ საქმეში და როგორც თავის დროზე სააკაშვილი მოიყვანა ხელისუფლებაში ბორია ივანოვმა, არ გაგვიკვირდეს, რომ ასეთივე სცენარი კიდევ განმეორდეს.

დასავლეთს უკვე ფეხებზე ჰკიდია ნაცები და სააკაშვილი.
ერთადერთი, ვისაც სურს აქ სიტუაციის არევა, არიან რუსები.

ყველას კარგად მოეხსენება, რომ საქართველომ დაიწყო სტრატეგიული მოლაპარაკებები ჩინეთთან, ნატოს საწვრთნელი ბაზები განთავსდა ჩვენს ტერიტორიაზე და ა. შ.

რეალურად ვხედავთ, რომ ფული მოდის, სავარაუდოდ, იმ ოლიგარქებისგან, რომლებიც სააკაშვილს დასაყრდენად ჰყავს, თუმცა, დარწმუნებული ვარ, ვერც ერთ მიტინგზე ვერ შეკრებენ ისეთ რაოდენობას, რომ ხელისუფლების რევოლუციური შეცვლის სცენარი განხორციელდეს, თუმცა მე გაკვირვებული ვარ იმ ლუსტრაციით, რაც ხდება. შალვა ნათელაშვილს დაავიწყდა, ნიკა გვარამია რუსეთის აგენტს რომ ეძახდა?!

ვინც ფულს იხდის, ის უკვეთავს მუსიკას. აქციებისთვის ფულს ნაცები იხდიან. შალიკო ნათელაშვილი იქ იმიტომ ბოგინობს, რომ ვიღაცებს თვალი აუხვიონ, ვითომდა საერთო აქციაა და არა ნაცებისო, ამათი სიტუაცია რას ჰგავს, იცით? ლამაზი ქალი რომ იდგეს ქუჩაში და სინამდვილეში ტრანსგენდერი რომ იყოს.
ვისაც მიტინგები მიჰყავს, პოლიტიკური ტრანსგენდერები არიან. რეალურად, მათი სახე არის პოლიტიკური პუტანკობა სქესის განურჩევლად. თუ ნათელაშვილი და ლეიბორისტები ადრე ფარულად იყვნენ სააკაშვილის სატელიტები, ახლა ღიად გაცხადდა ყველაფერი.

– ნათელაშვილსაც სურს ხელისუფლების შეცვლა და ინტერესები დაემთხვა. არ შეიძლება ასე იყოს?

– თუ ხელისუფლების შეცვლა უნდა, ცალკე დადგეს და ჩაატაროს მიტინგები, რატომ დგება მკვლელებთან?

წარმოგიდგენიათ, 1945 წლის მერე ვიღაცას დაეწყო ბრძოლა გერმანიის უკეთესი მომავლისთვის და გერინგთან და გებელსთან ერთად მოეთხოვა ეს? ან ებრაელები რომ მდგარიყვნენ ნაცისტების გვერდზე და ეძახათ _ ებრაელი ხალხის უფლებებისთვის ვიბრძვითო?!
თუ ვინმეს ეს ხელისუფლება არ მოსწონს, ეს იმას არ ნიშნავს, რომ ცხვრის ქურქში გახვეული კრიმინალები დავისვათ თავზე.

ირანდა კალანდაძე

მეტის ნახვა
18-06-2018, 18:00


ლალი მოროშკინა: ამბიციური სააკაშვილისთვის ასეთი დასასრული სრული ფიასკოა! ვინ და როგორ სცადა შვილმოკლული მამის სამართლიანი პროტესტის გამოყენება, მოტყუვდა თუ მოატყუეს სააკაშვილი და რა გაგრძელება მოჰყვება რუსთაველის გამზირზე დროებით შეჩერებულ აქციებს? „საერთო გაზეთს“ ლალი მოროშკინა ესაუბრა:

– გულწრფელად თანავუგრძნობ შვილმკვდარ მშობლებს, რომლებიც თუნდაც საპროტესტო აქციებში ცდილობენ იპოვონ შვება და ვწუხვარ, რომ ორკაციანმა პარტიებმა და გაკოტრებულმა „ნაციონალურმა მოძრაობამ“ ეს ხალხი საკუთარი პოლიტიკური მიზნებისთვის გამოიყენა და ცუდ მდგომარეობაში ჩაყარა. ზუსტად ვიცი, რომ „ნაციონალური მოძრაობის“ რიგებში სერიოზული განხეთქილებაა. ეს აკო მინაშვილის სიტყვებმაც დაადასტურა, როცა თქვა, რომ აქცია მათი ორგანიზებული არ იყო და უბრალოდ, მხარდასაჭერად მივიდნენ. ცხადია, ეს უკან დახევა იყო. დილიდან ვამბობდი, რომ ნაციონალები ხალხის სიმცირეს შალვა ნათელაშვილს და აქციის სხვა ორგანიზატორებს გადააბრალებდნენ და ასეც მოხდა. თავიდანვე ნათელი იყო, რომ ხალხი პოლიტიზირებულ და მარგინალიზირებულ აქციაზე არ მივიდოდა და არც იმ უგუნურ მოთხოვნებს აჰყვებოდა, რომლებიც გაისმა. სამწუხაროდ, ზოგს უბედურებამ დაუბრმავა თვალები, ზოგს (ნაცმოძრაობის აქტივისტებს ვგულისხმობ) ფულმა, რადგან ყველამ ვიცით, რომ ეს აქცია დაფინანსებული იყო. ისიც ცხადია, რომ ნაციონალურ მოძრაობას ასეთი ფიასკო 2012 წლის შემდეგ არ განუცდია.

სააკაშვილი მოატყუეს, რომ საპროტესტო მუხტი დიდია და, ასე ვთქვათ, გირგვლიანიზაციის პროცესი იგეგმებოდა. ნებისმიერი პოლიტიკოსისთვის და განსაკუთრებით ამბიციური სააკაშვილისთვის აქციების ასეთი დასასრული ფიასკოა! აშკარაა, რომ ის ენდო ცრუ ინფორმაციას და მძიმე შეცდომა დაუშვა. სააკაშვილი ძალიან მძიმე მდგომარეობაში აღმოჩნდა, რადგან თავისივე თანაგუნდელები რიყავენ პოლიტიკიდან. ასე, რომ გასაკვირი არაა, რომ პარტია შიგნიდან გაიხლიჩა.

– როგორ ფიქრობთ, რა იქნება ნაციონალური მოძრაობის შემდეგი სვლა, აქციები გაგრძელდება თუ არა?

– ჩემი აზრით, ეს დასრულებული ამბავია. მე ამჟამად რეგიონში ვარ და საკუთარი თვალით ვხედავდი, როგორ დადიოდნენ, ხალხს10 ლარს პირდებოდნენ და აქციაზე მისვლას თხოვდნენ და 1000 კაცზე მეტს ვერ შეაგროვეს. პირდაპირ ეთერში ერთი ქალბატონის სიტყვები გაეპარათ, რომელიც ამბობდა ჩამომიყვანეს და თუ ბინის ფულს გადამიხდიან, კიდევ დავრჩებიო. ვფიქრობ, ამ აქციების შემდეგ სააკაშვილს ტაიმ-აუტის აღება მოუწევს, რომ ადამიანებს საკუთარი მარცხი დაავიწყოს. ახლა დაიწყება ხმაურიანი და ძალიან მძიმე სასამართლო პროცესები და ყველა ერთად, თავიდან გავივლით იმ უბედურებას, რაც ხორავას ქუჩაზე დატრიალდა. ამ საშინელი ტრაგედიით ორივე მხარე და ქვეყანა დაზარალდა, იმიტომ, რომ გარდაცვლილები არასრულწლოვანები არიან, მაგრამ საქმეს პოლიტიკური გაგრძელდება ვერ მოჰყვება, რადგან რეალურად, ეს არ იყო გირგვლიანის, ვაზაგაშვილის, რობაქიძისა და რეჟიმის დროს დახოცილი სხვა ახალგაზრდების მსგავსი საქმე. ეს იყო სკოლის მოსწავლეების საქმის გარჩევა, რაშიც პირველ რიგში, სკოლაა დამნაშავე. სკოლის ხელმძღვანელობამ მშვენივრად იცოდა, რომ ბულინგი არსებობდა. ნებისმიერი სკოლის ხელმძღვანელობა თავად უნდა აგვარებდეს ამ პრობლემას, წინააღმდეგ შემთხვევაში, განცხადებას უნდა წერდეს და მიდიოდეს.

– ბუნებრივია, ეს ერთი დღის პრობლემა არ იყო და სკოლას შეეძლო ტრაგედიის თავიდან აცილება.

– სკოლის ხელმძღვანელობა ვალდებული იყო, რომ ფაქტზე ინფორმაცია პოლიციის განყოფილებისთვის გადაეცა, რომელიც ოჯახებთან და არასრულწლოვანებთან მუშაობს. სკოლის ადმინისტრაციის მიერ მიწოდებული ინფორმაციის საფუძველზე მოზარდებთან უნდა ემუშავათ ფსიქოლოგებს და სოციალურ მუშაკებს, მაგრამ ამ თემის დროში გაჭიანურება მოხდა და მივიღეთ ის, რაც მივიღეთ. ვფიქრობ, ამის შემდეგ სკოლის დირექტორს და კლასის დამრიგებელს სკოლაში დარჩენის მორალური უფლება აღარ აქვთ. იქნებ, ეს საზარელი მაგალითი საქართველოს განათლების სისტემისთვის გარდამტეხი გახდეს და მივხვდეთ, რომ ბავშვისთვის დილით საუზმის გამზადება საკმარისი არაა. სკოლებში უნდა დაიწყოს მშობლების მორიგეობა. მეც 51-ე სკოლა დავამთავრე და მახსოვს, რომ ყოველ დღე გვყავდა მორიგე მშობელი, რომელიც სკოლის ადმინისტრაციასთან ერთად, პასუხისმგებლობას ინაწილებდა. მანდატური საკმარისი არაა. მშობლები უნდა ჩაერთონ ამ პროცესებში.

– აქციის თემას დავუბრუნდეთ.. როგორც ბრძანეთ, აქციაზე განცდილი მარცხის შემდეგ სააკაშვილი ტაიმ-აუტს აიღებს. თუ გავითვალისწინებთ, რომ მისი მხარდამჭერების რიცხვი თანდათან იკლებს, არა მგონია, ყოფილ პრეზიდენტს შესვენებისთვის დიდი დრო ჰქონდეს.

– იცით რატომ იყო ნაცმოძრაობა აქციაში ასე აქტიური ჩართული? იმიტომ, რომ საქართველოში ჰააგის სისხლის სამართლის საერთაშორისო სასამართლოს პროკურორები ჩამოვიდნენ. სააკაშვილს ბრალი ედება ომთან დაკავშირებულ მძიმე დანაშაულებში. ის შეიძლება მალე ჰააგის ტრიბუნალის წინაშე წარსდგეს. სააკაშვილი განაჩენს ელოდება და ძალიან განერვიულებულია. სწორედ ამიტომ აქტიურობს ნაციონალური მოძრაობა და სააკაშვილის რეაბილიტაციისთვის ცდილობს ჰააგის პროკურორებს ხალხის უკმაყოფილება აჩვენოს. „ევროპული საქართველო“, სადაც გაცილებით ჭკვიანი ძალაა კონცენტრირებული, დიდი ხანია მიხვდა, რომ ჰააგის მიერ დასჯილი ექსპრეზიდენტი მძიმე ტვირთია და ამიტომაც გაემიჯნენ. აქეთ დარჩა მთლიანად გამარგინალებული და შეშინებული ნაციონალური მოძრაობა, რომელიც როგორც კი ტრიბუნალი განაჩენს გამოიტანს, კანონგარეშე გამოცხადდება.

– ფიქრობთ, რომ ჰააგაში სააკაშვილს გაამტყუნებენ?

– ამას თვითონ სააკაშვილი ფიქრობს. მე მოვისმინე მისი ინტერვიუ, სადაც ამბობს, რომ პუტინმა და ივანიშვილმა ყველა მოისყიდეს, მათ შორის, ჰააგა. ძალიან მძიმე ბრალდებაა ანგაჟირებული და მოსყიდული ეძახო ტრიბუნალს, რომელსაც მთელი მსოფლიო ენდობა და მეორე მსოფლიო ომიდან დღემდე ერთ ერთ ყველაზე სამართლიან ორგანოდ ითვლება. ვფიქრობ, სააკაშვილს ასეთი ცილისწამება ძვირად დაუჯდება და ეს შიში ალაპარაკებს. აი, ეს პრობლემა უნდა გადაეფარა ამ აქციებს, მაგრამ ყველამ ვნახეთ, რომ ხალხი გაცილებით ბრძენი აღმოჩნდა.

– მოსალოდნელია თუ არა, ისევ სარალიძისა და მაჩალიკაშვილის „საქმის ჩაფარცხვა“ და დამნაშავეებისთვის ხელის დაფარება?

– არა მგონია. ეს იყო წითელი ბარათი, რომელიც მთავრობამ ჯეროვნად შეაფასა და არ მგონია, რომ გახარია და წულუკიანი იმდენად არაშორსმჭვრეტელები არიან, რომ სწორი დასკვნები ვერ გამოიტანონ. ვფიქრობ, რომ სახელისუფლებო ვერტიკალში გარკვეული ცვლილებები და პოლიტიკის გადახედვა მოხდება. სავარაუდოდ, თანამდებობებს დატოვებენ ადამიანები, რომლებიც აშკარა საბოტაჟზე მუშაობდნენ და ბევრი ადგილი გამოთავისუფლდება პატრიოტებისთვის, რომლებიც დღესაც სახლში სხედან. რაც მთავარია, მე ველოდები „ქართული ოცნების“ გუნდის განახლებას, რომელსაც ბიძინა ივანიშვილი ჩაუდგა სათავეში. ჩვენს ქვეყანაში ერთხელ და საბოლოდ უნდა დასრულდეს დაუსჯელობის სინდრომი, რომელიც ყველაზე საშიში და მავნებელია.

ნელი თორდია

მეტის ნახვა
17-06-2018, 17:00